गरे हुन्छ , बिग्रेको नगरेर हो !

हामीकहाँ एकथरी जमात देखिन्छ, यहाँ केही हुँदैन । सम्भावना केहीको पनि छैन । अर्थात् सो जमातमा व्याप्त निराशा र असन्तुष्टिले देश बर्बाद नै भइसक्यो कि भन्ने भ्रम आम नागरिकमा उत्पन्न हुन्छ । यसैकारण निकै पढेलेखेका र आर्थिक हैसियत मनग्य भएका घरानियाँका सन्ततिहरू पनि विदेश पलायन भएको देखिन्छ । किन विदेश ? भन्दा उनीहरूको एउटै उत्तर आउँछ यहाँ सम्भावना नै छैन । हामी त यसो उसो गुुजारा गरौंला, सन्ततिका लागि सुरक्षा छैन । रोजगारीको सम्भावना छैन । यहाँसम्म कि ऐन, नियम कानुुन पनि पहुँच हुनेहरूका लागि मात्र छ, अरूका लागि छँदै छैन । कोखदेखि शोकसम्मका हरेक क्रियाकलापमा राज्यसँग चिनिएको छैन भने दुःख दिन्छन् । बिनाभनसुन अस्पतालमा भर्नासम्म हुन पाइँदैन । स्वास्थ्य अधिकार त निकै परको कुरा हो ।

तर, त्यो जमातले भनेजस्तो जता पनि निराशा पक्कै छैन । गरे हुन्छ भन्ने उदाहरणका लागि केही उल्लेख्य कामहरू पनि भएका छन् । राज्य सञ्चालकहरूले अलिकति विवेक पुु¥याइदिने हो भने केही हुन्न भन्ने भाष्यलाई चिर्दै गरेदेखि धेरै हुन्छ भनेर देखाउन सकिन्छ ।