बुवाको अनुहार!

भदौको बिहान थियो। आकाशमा बादलका टुक्राहरू बिस्तारै तैरिरहेका थिए। गाउँका घर–आँगनमा कुश भित्र्याउने चटारो थियो। कतै आमाहरू सेलरोटी पकाउँदै थिए, कतै छोराछोरीहरू आफ्ना बुवाका लागि नयाँ कपडा र मिठाईको तयारी गर्दै थिए।

रेडियो र मोबाइलका सामाजिक सञ्जालमा एउटै कुरा सुनिन्थ्यो— आज कुसेऔँसी, अर्थात् बुवाको मुख हेर्ने दिन। तर सहरको एउटा अग्लो भवनको सातौँ तलामा बसेर मोबाइल चलाइरहेको रोहनलाई भने आजको दिन खासै फरक लागेको थिएन।