धर्म, समय र अनुकूलन

मानिसहरूले गाउँघर किन छाडिरहेका छन् ? मानिसहरू आफ्नो जन्मस्थान छाडेर किन विदेश गइरहेका छन् ? यी प्रश्नको जवाफ एउटै डालोबाट दिन सकिन्छ । यसको सिधा र सरल उत्तर यो हो कि खासगरी मानवजातिले आफूले प्रयोग गरिरहेको सुविधाभन्दा बढी सुविधा अन्यत्र प्राप्त भयो भने उसले त्यसैलाई अवलम्बन गर्छ । जस्तो कि हाम्रा दुई कोठामध्य जुन कोठामा झ्याल राखिएको छ, जुन कोठामा पंखा जोडिएको छ, हामीले त्यही कोठा रोज्छौं, भरसक शौचालयसमेत भएको कोठा खोज्छौं । मेरा दुई छोरामध्ये मलाई बढी सुविधा र माया जसले दिन्छ, म उसैलाई रोज्छु । देश र राष्ट्रियताको प्रश्नमा पनि यो कुरा लागू हुन्छ । यदि, अहिले युरोप, क्यानडा र अमेरिकाले नेपाली नागरिकका निम्ति भिसा फ्री ग¥यो भने यहाँ दक्षिणको पिलर कुरेर वा चुच्चे नक्साको बहस गरेर कोही बस्नेवाला छैन, करिबकरिब मुलुक नै खाली हुने अवस्था हुनेछ । किन त्यस्तो हुन्छ होला ?

किनकि, मान्छेले यहाँभन्दा त्यहाँ सुविधाहरू बढी पाउँछन् । उनीहरूले त्यहाँ ठूलो–सानो रोजगारी पाउँछन्, यहाँभन्दा भष्ट्राचार कम हुन्छ, हाम्रो भन्दा ती मुलुक बढी सिस्टममा चलेका छन् त्यसैले मानिसहरूले बसाइँसराइ गरेका छन् । धर्मका ’boutमा पनि यो कुरा साँचो हो । मानिस आफूले मानिआएको धर्म छाडेर अर्को धर्ममा किन आकर्षित हुन्छन् ? हिजो भारतका पूर्वी राज्यहरू अरुणाचल, नागाल्यान्ड, मणिपुर, आसाम, मिजोरम आदि राज्यमा इसाई धर्मका प्रचारकहरू, विकास र समानताको नारा बोकेर छिरे । विद्यालय र अस्पतालको कभरमा छिराएर उनीहरूले धर्मलाई त्यहाँ लगे । जातपात र विभेदको कुरा मेटाएर उनीहरूले इसाई धर्मको स्थापना गरे ।