अ–स्वतन्त्रता

जावलाखेलको एकान्तकुनातिर ओरालो झर्ने छड्के घुम्तीको छायामा पर्छ— ‘काइरोस क्याफे’। ग्राहकहरूको अनुपस्थितिले अशून्यता क्षणिक रूपमा निलम्बित छ। यद्यपि क्याफेको सजावट र शृङ्गार छ यथास्थितिमै अवस्थित। स्थिर भएर बसिरहेको अमूर्त अनुभूति चलायमान समयको मूर्त अनुपस्थिति मात्र हो।

सजिएका टेबल–कुर्सीहरू प्रतीक्षाको आकारमा मौन छन्। सिसाको झ्यालबाहिर रातो, पहेँलो र नीलो बत्तीहरू नित्यझैं अनुपम अनुरागमा हाँसिरहेका छन्। टिलको दायाँतिर कफी मेसिनको हल्का सुस्केरा र पातलो धुवाँले कसैको ध्यान भङ्ग गर्दैन। बायाँ पारदर्शी सिसाभित्र क्रोसन, सिनामन रोल, मफिन र चकलेट कुकिज साँझलाई चुपचाप स्वागत गरिरहेका छन्। स्वाद होइनन् यिनीहरू, अनुहार हुन्। आकार होइनन्, अनुभूति हुन्।