नेता, नेतृत्व र नयाँपनको खोजी

नेपाली समाजले परिवर्तन त चाहेको छ । तर, परिवर्तन कसरी सम्भव छ भन्ने गाँठी शुत्र पत्ता लगाउन नसकेको अवस्था छ । प्रजातन्त्रको पुनस्थापना २०४६ सालपछाडि राजनीतिक क्षेत्रमा धेरै परिवर्तनहरू आए । नेपाली कांग्रेस र एमाले देशमा सुशासन दिन नसकेको भनी २०५२ सालमा माओवादीको जन्म भयो । यो माओवादी दलले १० वर्ष समाजमा हत्या र हिंसाको राजनीति ग¥यो । नेता, नेतृत्व र नयाँपनको खोजीकै लागि नेपाली समाजले विद्रोही दललाई साथ दियो । १० वर्षसम्म जारी रहेको माओवादी युद्धले धनजनको ठूलो क्षति भयो । शान्ति प्रक्रियामा आएपछि नेपाली जनताको नयाँ नेता र नेतृत्वको खोजीगर्नेक्रममा माओवादीलाई जिताए । यो दलले नेतृत्व लियो । पटक पटक सरकारमा गयो । तर, यसका नेतागण र नेतृत्वका कारण देशमा सुशासन र विकासको गति अगाडि बढ्न सकेन । बरू झन् बढी भद्रगोल हुँदै गयो ।

संविधान सभाबाट नेपालको संविधान २०७२ बनिसके पछि २०७४ सालको आमनिर्वाचनमा नेपाली जनताको रोजाइ र नेतृत्वको खोजाई कम्युनिस्टलाई भयो । कम्युनिस्टले सहज बहुमत भएर पनि राज्यसत्ता चलाउन सकेनन् । २०७४ देखि २०७९ सम्मको अवधिमा जनताले दलबाट निराशा सिवाय केही पाएनन् । जनहितमा काम हुन सकेन । युवाहरू देशमा बस्न सकेनन् । देशमा भएका नेता र नेतृत्वप्रतिको वितृष्णा चुलिएर गयो । त्यसैले स्थानीय तहको निर्वाचनमा बालेन र हर्कहरूको उदय भयो । उनीहरूको उदयले राजनीतिमा नयाँ पुस्ता हौसायो । यसको असर अहिलेको चुनावमा पनि प-यो ।