सौरहाकी ‘जंगल क्विन’

राप्ती नदीको शान्त बहाव, किनारमै घाम ताप्दै गरेका घडियाल र मगर गोहीहरू। नदी किनारमा सुस्ताइरहेको एकसिंगे गैँडा, चराहरूको चिरबिर र विभिन्न वन्यजन्तुको पदचाप। चितवन राष्ट्रिय निकुञ्ज जंगल र आसपास यी र यस्तै प्रकृतिको रहस्यमय सुगन्धमा हुर्किएकी सानी केटीले कहिल्यै सोचेकी थिइनन् कि एकदिन त्यही जंगल उसको पहिचान बन्नेछ। हिजो सरकारी विद्यालयको कक्षाकोठामा ‘अंग्रेजी’ शब्दले झस्काउने तिनै अस्मिता क्षेत्री (गोदार) आज चितवन राष्ट्रिय निकुञ्जको घना जंगलमा विदेशी पर्यटकलाई ‘लिड’ गर्छिन्।

उनलाई अहिले धेरैले अस्मिता भनेर चिन्दैनन्, उनी त पर्यटकहरूले प्रेमले दिएको नाम ‘जंगल क्विन’ बाट परिचित छिन्। एकदिन राप्ती किनारकै छेउ बद्रेनीमा उनै जंगल क्विनलाई मैले सुनिरहेँ। कुरैकुराको बीचमा उनी हातमा रहेको दूरबिन निकालेर एक निमेष यिनै वन्यजन्तु नियाल्थिन्। अनि तिनैका पदचापहरूलाई केलाउँदै रहनसहन र आहारविहारबारे वर्णन गर्न थाल्थिन्। यस्तो लाग्थ्यो– उनको भावभंगी प्रकृतिमै मिसिएको छ, प्रकृति उनीमै मिसिएको छ।