कर्णालीमा कहिले मोटर सरर ?

६० को दशकमा मात्रै हो, साबिक कर्णालीमा मोटरबाटो पुगेको। बल्लतल्ल गरी सुर्खेतबाट नेपाली सेनाले जुम्लासम्म खोस्रेको धर्साे नै मोटरबाटो मानिएको छ। त्यसैले त्यो मोटर बाटो भन्नुमात्रै छ। सुर्खेतको शून्य किलोमिटर बाङ्गेसिमलबाट जुम्लासम्मको २ सय ३२ किलोमिटर छिचोल्न एक दिनले पुग्दैन।

सुर्खेतबाट कालीकोटसम्मको १ सय ५५ किलोमिटर पार गर्न तीन दिनै लाग्छ। घुम्ती धेरै छन्। अक्करे भिर छिचोल्दै खोस्रिएका सडक ट्र्याक साँघुरा छन्। बर्खा लाग्यो कि गाडी गुड्नै सक्दैनन्। हिलोमा फस्छन्। सामान्य बलले गाडी हिलोबाट निकाल्न मुस्किल पर्छ। डोजरै लगाउनुपर्छ। तसर्थ त्यस्ता सडकमा मोटर गाडी गुड्छन् भन्न कठिन छ। खोस्रिएका सडक, सडक भन्नलायक छैनन्, केवल धर्साजस्तामात्रै छन्। मोटरगाडीको मुख देख्नु भन्नुमात्रै भएको हुँदा अझै पनि कर्णालीमा मोटर सरर गुड्ने कुरा सपना नै झै। देशमा रेलगाडीको कुरा उठ्दा कर्णालीका लागि भने अझै मोटर सपना हुनु दुर्भाग्य हो। त्यसैले त त्यहाँका दुःख गीतमा गुञ्जन्छन्— रेलगाडी आउँदैछ रे तिमी बस्ने सहरमा, हुम्ला कहिले मोटर आउला ?