मरूभूमि त बन्दै छैन मुलुक !

नेपाल श्रमस्रोतको मुलुक बन्दै छ । बौद्धिक स्रोत स्थायी रूपमा पलायन हुँदै छ । दैनिक औसतमा ३ हजार युवायुवती मुलुकबाट बाहिरिन्छन् । ‘प्लस टु’पछि क्याम्पस पढ्ने विद्यार्थी पाइन मुस्किल छ । गाउँघर रित्तिनेक्रम जारी छ । बूढाबूढी र बच्चाबच्ची मात्र गाउँमा देखिन्छन् । श्रमिक बोकेका जहाज आकाशतिर जति उकालो लाग्छन्, उति नै मुलुकको अर्थतन्त्र ओरालो लागिरहेको छ । मुलुकको वैदेशिक ऋणको भारी चुलिँदो छ ।

नैतिकता, इमान र प्रतिबद्धता हावामा उडिरहेको छ । भ्रष्टाचार, कमिसनखोर, अराजकता र बेथिति सिस्नुझैं मौलाउँदै गएको छ । मुलुकव्यापी आर्थिक मन्दीका कारण कसैको अनुहारमा उत्साह छैन । राजनीतिज्ञहरू महाठगमा परिणत हुँदै गएका छन् । यस्तो गति, सोच, कार्यशैली र यिनै नेतृत्व रहेमा अबका १० वर्षमा मुलुक सोमालिया बन्छ । मुलुक उठाउने, राष्ट्रिय सहमतिको सरकार निर्माण गर्ने र अघि बढ्ने बेलामा पार्टीका शीर्ष नेता एकले अर्कोलाई सिध्याउने खेलमा लिप्त छन् ।