देश बनाउने अभियान आफैँबाट शुरु

नेतागणका भाषण सुन्ने हो भने देश बन्न कुनै बेर लाग्दैन । कसैले देशलाई सिंगापुर बनाउने सपना देखाउँछन्, कसैले स्विट्जरल्यान्ड बनाउने सङ्कल्प गर्छन् त कसैले समृद्धिको खोलो बगाउने घोषणा गर्छन् । विशेषत: चुनावका बेला विकास र परिवर्तनका आश्वासनको वर्षा हुन्छ । तर भाषणमा बनेको देश व्यवहारमा किन बन्दैन ? यो प्रश्नको उत्तर खोज्न संसद् भवनदेखि सिंहदरबारसम्म मात्रै चहारिरहनुपर्दैन, कहिलेकाहीँ आफ्नै घरको आँगन र सडकको पेटीसम्म हेरे पुग्छ । किनभने देश भनेको नेता र सरकारको नाम मात्र होइन, नागरिकको आचरण, व्यवहार र जिम्मेवारीको समष्टि पनि हो । राष्ट्र निर्माणको पहिलो इँटा हाम्रै आँगनबाट थाल्न सकिन्छ ।

हामी अरूले के गरेनन् भनेर औँला उठाउन निकै सिपालु छौँ । सरकारले फोहोर व्यवस्थापन गरेन, नगरपालिकाले सडक सफा गरेन, नेताले देश बनाएनन्, छिमेकीले सहयोग गरेनन् भनेर गुनासो गर्छौँ । तर आफ्नै घरको फोहोर कहाँ पुग्छ, सडकमा कसले प्लास्टिक फाल्छ, खोलामा कसले फोहोर बगाउँछ र सार्वजनिक ठाउँमा कसले होहल्ला गर्छ भन्ने प्रश्नमा भने हामी आफैँतिर फर्केर हेर्न चाहँदैनौँ । अरू सुध्रिएपछि म सुध्रिन्छु भन्ने सोच राख्ने हो भने सुधारको पालो कहिल्यै आउँदैन । त्यसैले सभ्य समाज निर्माणको शुरुआत अरूबाट होइन, आफैँबाट गरौँ ।