पाकिस्तानको सीमावर्ती सङ्कट : दुई पक्षलाई सन्तुलनमा राख्ने रणनीतिको सीमा र मूल्य

इस्लामाबाद। असिम मुनिर अक्टोबर २० मा राष्ट्रपति मसूद पेजेश्कियानसँग मध्यस्थता बारे छलफल गर्न तेहरान आइपुगे, जसले आफ्नै सरकारले सिर्जना गर्न मद्दत गरेको समस्याको बारेमा आश्वासन दिए। इरानी रीडआउट्सका अनुसार, फिल्ड मार्शलले पाकिस्तान-इरान सीमामा कठिनाइहरू समाधान भएको र बिहान क्रसिङहरू पुनः खोलिएको बताए। व्यावसायिक यातायात निलम्बन गरेपछि, इस्लामाबादले अब यसको पुनर्स्थापनालाई आश्वासनको रूपमा प्रस्तुत गर्न सक्छ। पाकिस्तानको क्षेत्रीय नीतिको विरोधाभासलाई केही दृश्यहरूले राम्रोसँग समात्न सक्छन्: मेलमिलापको लागि प्रस्ताव गरेको पक्षहरू मध्ये एकलाई अस्थिर पार्ने निर्णयहरू गर्दा आफूलाई अपरिहार्य मध्यस्थकर्ताको रूपमा प्रस्तुत गर्दै।

क्वेटा चेम्बर अफ कमर्स एण्ड इन्डस्ट्रीका अनुसार, तफ्तान र गब्द-रिम्दानमा व्यावसायिक यातायात निलम्बनले लगभग २,००० ट्रकहरू अलपत्र पारेको थियो। पाकिस्तानी अधिकारीहरूले सुरक्षा, तस्करी र सुधारिएको सीमा व्यवस्थापनलाई आह्वान गरे। तेहरापनले प्राविधिक कठिनाइहरू र सावधानीका उपायहरूलाई प्राथमिकता दियो। पुनः खोल्दा स्वागतयोग्य राहत मिल्छ, तर अमेरिकी नाकाबन्दीले इरानको समुद्री व्यापारलाई बाधा पुर्‍याउँदा यी मार्गहरूमा अवरोध पुर्‍याउनुको राजनीतिक महत्त्वलाई न त मूल व्याख्याले न त मुनिरको आश्वासनले नै पर्याप्त रूपमा सम्बोधन गर्छ। त्यो महत्त्वले वाशिंगटनले बन्द गर्ने आदेश दिएको थियो वा इस्लामाबादले अर्को सैन्य अभियानलाई सहजीकरण गर्ने तयारी गरिरहेको छ भन्ने कुरा स्थापित गर्दैन।