म्यानपावर धेरै, ठगी अचाक्ली
annapurnapost.com · Thu Mar 03 06:34:00 GMT 2022
विदेश नगई सुख छैन। तर विदेश पठाउने म्यानपावर कम्पनीका बदमासी भनिसाध्य छैन। दुई, चार पैसाका लागि ‘जे पनि गर्न तयार’ हुन्छन् भन्ने आरोप उनीहरूमाथि लागिरहन्छ। त्यही कारण यो व्यवसायप्रतिको गरिमा र सम्मान बेखाबखत धर्मराइरहन्छ। यस्तो हुनुमा अरू नभई व्यवसायी नै बढी जिम्मेवार छन्। २०६२/०६३ सालको दोस्रो जनक्रान्तिपछि विदेश जानेको संख्या घट्नुपर्ने हो। शान्ति स्थापनासँगै देशमा उद्योग, कलकारखानाको स्थापना भई स्वदेशमा रोजगारीका अवसर सिर्जना हुने आम सर्वसाधारणको अपेक्षा थियो। तर भयो उल्टो। न त ठुला कलकारखाना स्थापना भए, न त स्वदेशमै केही गरेर जीविकोपार्जन गर्न सक्ने विश्वास र जाँगर युवाहरूमा देखियो। झन्, विदेश जाने युवाहरूको संख्या ह्वात्तै बढ्यो।
राजनीतिक अस्थिरता, दलीय झैझगडा, सत्ताको खेलले वाक्कदिक्क भएर स्वदेशमा कुनै विकल्प नदेखेपछि युवा जनशक्ति बाहिरियो। पढे, लेखेकाहरू सम्पन्न र विकसित मुलुकतिर लागे, साक्षर युवाहरू खाडीतिर पसिना बगाउन गए। यो क्रम अझै रोकिएको छैन। विश्वव्याधी कोभिडका कारण बीचमा केही समय अलि कम भए पनि अहिले फेरि अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलमा युवाहरूको लर्को लाग्न थालिसकेको छ। यसरी युवा जनशक्ति कहिलेसम्म बिदेसिइरहने हो भन्ने चिन्ता र चासो न सरकारलाई छ, न त राजनीतिक दललाई नै। आफूले जिते वा आफ्नो पार्टी सरकारमा आए यतिलाई रोजगारी दिने, यस्तो विकास गर्ने, उस्तो विकास गर्ने भन्ने कोरा नारा मात्र बाँडिरहेका छन्। जुन मुलुककै विडम्बना हो।
स्रोतमा पूरा पढ्नुहोस् (annapurnapost.com)