कदाचित ड्र्यागनलाई चोट पुग्नै हुन्न

संविधानमा चुच्चे नक्सा समावेश गरिँदाको समय कतिलाई याद छ ? राष्ट्रियताको भावनाले उफान मारेको थियो । त्यो नक्सा संविधानमा समावेश गरेकामा जस लिन होड नै चलेको थियो । तत्कालीन प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओली त राष्ट्रिय महानायक नै बनेका थिए । ओली त ओली नै भइहाले, तत्कालीन एक मन्त्री पद्मा अर्यालसमेत अद्वितीय नायिकाका रूपमा चित्रित भएकी थिइन् । स्वाभाविक नै मान्नुपर्ला ! त्यत्रो पुरुषार्थ गरेकामा स्तुतिगान हुनैपथ्र्यो । कुनै दिन त्यस नक्सामा अंकित भूभाग साँच्चिकै नेपालले उपभोग गर्न पाउने दिन आउला कि त्यो दिवास्वप्न मात्र रहनेछ ? कसैलाई थाहा छैन । साँच्चिकै उपभोग गर्न पाइने भयो भने हामी कति खुसी हुनेछौं होला ! कल्पना गर्न पनि गाह्रो छ ।

समग्रमा हामी नेपाली स्वभावैले भारतविरोधी हौं । भारतको बल मिच्याइँ गर्ने ‘ठूल्दाइ’ प्रवृत्ति धेरै हदसम्म यसका लागि जिम्मेवार छ भन्दा फरक नपर्ला ! लामो समय अंग्रेजको कमजोर दासका रूपमा रहेको भारतीय मनोवृत्ति र अझ विशेष रूपमा भन्ने हो भने भारतीय राजनीतिज्ञ र कर्मचारीतन्त्रको त्यही मानसिकताका कारण स्वतन्त्रता पछाडि आफ्ना ’roundका साना छिमेकीप्रति पनि ‘मालिक’ बनेर कजाउनु आफ्नो नैसर्गिक स्वाभाविक हक हो भन्ने निको नहुने मनोरोग विकसित भएको पाइन्छ भन्दा अत्युक्ति नहोला । यति सब भन्दाभन्दै हामी आफैं पनि यसका लागि कम दोषी छैनौं भन्नुपर्ने अवस्थाचाहिँ छ । जेसुकै होस्, नेपालमा गहिरो रूपमा भारतविरोधी भावनाले जरो गाडेको छ । यो धु्रवसत्य हो र यो त्यति अस्वाभाविक भन्न मिल्ने अवस्था पनि पटक्कै होइन ।