कसले सुनिदिने र कसले बुझिदिने ?

ऊ निरीह छ, बोल्न सक्दैन, किनकि ऊ सडकको गल्लीमा जन्मिएको एउटा कुकुर हो । समाजले उसलाई हेपेर ‘भुस्याहा’ नाम भिराइदिएको छ । आफ्ना आधारभूत अधिकारका लागि ऊ न सडकमा जुलुस निकाल्न सक्छ, न त अदालतको ढोका नै ढक्ढक्याउन । उसले बुझ्ने कानुन केवल प्रकृतिको हो र उसले साट्ने भाषा केवल भावना, संवेदना र निःस्वार्थ प्रेमको हो।

उसले कुनै विद्यालयमा नैतिकताको पाठ पढेको छैन, न त कुनै औपचारिक तालिम नै लिएको छ । तैपनि उसमा मानवभन्दा गहिरो बफादारी र समर्पण छ । उसले छलछाम जान्दैन, बिनाकारण कसैमाथि आक्रमण गर्दैन । जाडोको कठ्याङ्ग्रिँदो रात होस् या बर्खाको झरी, ऊ हाम्रा टोल र गल्लीहरूको निःशुल्क पहरेदार बनेर खटिरहन्छ । समाजका अवाञ्छित गतिविधिमाथि सूक्ष्म निगरानी राख्दै बस्तीलाई सुरक्षित बनाउन उसले दिने योगदानको कुनै मोल तोकिएको छैन ।