नेपाली खेलकुद : उल्टो यात्राको रोमाञ्चक सफर !

काठमाडौं । कल्पना गर्नुहोस्, एउटा यस्तो देश जहाँ खेलाडीहरू जितको सपना होइन, अस्तित्व जोगाउने संघर्ष गरिरहेका हुन्छन् । जहाँ खेलकुद नीति कागजमा मात्रै सीमित हुन्छ र खेलाडीको भविष्य ‘मेरो राजनीति कता’ भन्ने प्रश्नमा अड्किएको हुन्छ ! अनि, जहाँ अन्तर्राष्ट्रिय ओलम्पिक कमिटी (आईओसी)ले विश्वव्यापी रूपमा तय गरेको खेल भावनाभन्दा पनि सरकारकै आदेशले ओलम्पिक कमिटीको ढोका खुल्छ या बन्द हुन्छ भन्ने निर्धारण गर्छ । हो, तपाईंले ठम्याइसक्नुभयो, यो हाम्रो गौरवशाली नेपाली खेलकुद क्षेत्रको चित्रण हो ।

खेलकुदलाई स्वतन्त्र र निष्पक्ष बनाउने खेल संघहरूलाई स्वायत्तता राख्ने भन्ने विषय नेपालको खेलकुद ऐनमा स्पष्ट उल्लेख छ । तर, नेपालमा यतिबेला युवा तथा खेलकुद मन्त्रालयको ‘हुकुम’बिनाको खेलकुद सञ्चालन असम्भव प्रायः देखिन्छ । भनिन्छ, नेपाली खेलकुदमा लोकतन्त्र अझै आएको छैन । एनओसीको कार्यालयमा मन्त्रीकै निर्देशनमा ताला लगाइन्छ अनि ओसीए (ओलम्पिक काउन्सिल अफ एसिया) अचम्ममा पर्छ । मन्त्रीको आदेशमा ताला लाग्ने अनि आदेशमा नै खुल्ने ! खेलाडीहरूको भविष्यको चाबी मन्त्रीको गोजीमा छ ? उनलाई खुसी पार्न सके मात्र भविष्य सुनिश्चित हुन्छ, होइन त ?