प्रज्ञामा प्रवृत्ति उही, अनुहार मात्र नयाँ

नेपाली वाङ्मय, कला, र संगीत-नाट्य क्षेत्रको संरक्षण, संवर्द्धन र अनुसन्धान गर्ने सर्वोच्च निकाय हुन्— नेपाल प्रज्ञा प्रतिष्ठान, नेपाल ललितकला प्रज्ञा प्रतिष्ठान र नेपाल संगीत तथा नाट्य प्रज्ञा प्रतिष्ठान । यी संस्थाहरू केवल प्रशासनिक संरचना मात्र होइनन्; यी त मुलुकको बौद्धिक चेतना, ऐतिहासिक विरासत र सांस्कृतिक पहिचान ऐना हुन् ।

कुनै पनि जीवन्त राष्ट्रको बौद्धिक धरातल कति मजबुत छ भन्ने कुरा त्यहाँका प्राज्ञिक संस्थाहरूको स्वायत्तता र गुणस्तरले निर्धारण गर्छ । विगत केही दिनदेखि प्रज्ञा प्रतिष्ठानहरूमा पदाधिकारी नियुक्तिको विषयलाई लिएर सामाजिक सञ्जालदेखि बौद्धिक वृत्तसम्म एक किसिमको बहस र आक्रोश सल्किएको छ । त्यसले एउटा गम्भीर र पेचिलो प्रश्न खडा गरेको छ: के सत्ताको कुर्सीमा बस्ने अनुहार बदलिँदैमा प्रवृत्तिको अन्त्य सम्भव छ ?