तीन ‘स्टार कलाकार’ देखाएर दलितको मुद्दा बेच्न खोजिएको फिल्म (फिल्म समीक्षाः पुजार सार्की)

दलितले सदियौँदेखि भोग्दै आइरहेको चरम विभेदलाई नेपाली सिनेमाले समेत खासै स्थान दिएको पाइँदैन । जसरी समाजमा दलितप्रति विभेद हटेको छैन्, त्यसैगरी नेपाली सिनेमामा पनि त्यसको प्रभाव कायमै छ । नेपाली सिनेमाले प्रेमलाई विषय त बनाउँछ तर दलित–गैरदलितबीचको प्रेम देखाउने साहस कमैले गरेका छन् ।

यही सूचीमा निर्देशक दिनेश राउत थपिए, जसले पर्दामा दलित–गैरदलितबीचको अन्तरजातीय प्रेमको कथा भन्ने साहस गरे । यसअघि ‘प्रसाद’ बनाए, भलै यो फिल्ममा दलित र महिलाको चरित्रचित्रणलाई लिएर ठूलै प्रश्न खडा भयो । तर, यसपछि ‘पुजार सार्की’ बनाउँदै गर्दा अपेक्षा थियो– पुरानै गल्ती उनले दो-याउने छैनन् । हल पुगेपछि त्यो अपेक्षा पुरै निराशामा बदलियो । फिल्ममा तीन कथित स्टारहरुको अनुहार कसरी बराबर देखाउने भन्नेमै बल बढी खर्च गर्दा निर्देशक राउत दलितको मुद्दालाई न्यायसंगत ढंगले देखाउन चुकेका छन् । यो फिल्म प्रचारको सुरुवातदेखि नै निर्माण युनिटले सत्य घटनामा आधारित भन्दै वैचारिक हिसाबले बहस छेड्दै आएकाले फिल्मलाई वैचारिक दृष्टिकोणबाट हेर्न जरुरी छ ।