च्यातिएको पर्दा

जून हेर्ने रहरमा साँझ परेदेखि घरीघरी छानोमा ओहरदोहर गरिरहन्छु म । तर, जूनको एक झलक पनि नसिब हुँदैन, त्यो रात मलाई । च्यातिएला कि त्यो बादलको पर्दा भनेर पटकपटक छानोमा उक्लिरहन्छु । तर, टसमस नभई गजधम्म परेर जूनलाई ढाकिरहन्छ निर्दयी बादलको पर्दा । बालखदेखिको हरेक पूर्णिमामा पूर्णचन्द्र हेर्ने मेरो मोह पूरा नहुँदा ज्यादै खिन्न हुन्छ मन ।

मलाई जूनजस्ती भन्नेहरू गलत लाग्छ । बरु, जून मजस्तो पो लाग्छ मलाई । जो राम्री हुनुको सीमै छैन, तर जसको झुल्कने स्वतन्त्रतामा समयले सीमा कोरेको छ । चम्कने स्वतन्त्रतामा बादलले अनि यात्रामा क्षितिजले । जसरी पारिवारिक र सामाजिक मर्यादा र परम्पराको पर्खालैपर्खालभित्र म घेरिएकी छु ।