प्रधानमन्त्री प्रचण्डको खस्किदो मुहार

आफ्नो नेतृत्वमा गठन भएको सरकारका पक्षमा संसद्बाट ‘विश्वासको मत’ लिन आफ्नो सिटबाट उठेर संसद्को रोस्ट्रमतिर जानुहुँदा प्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’ संसद्का मार्सल र समर्थकबाट घेरिनुभएको थियो । सिटदेखि रोस्ट्रमसम्मको उहाँको हिँडाइ र हाउभाउ संघीय गणतन्त्र नेपालका प्रधानमन्त्रीको जस्तो नभएर सुरक्षा घेराभित्र बसेर युद्धको नेतृत्व गरिरहेको सैनिक कमान्डरको जस्तो देखिएको थियो । पछिल्ला दुईदुईपटक कांग्रेसको समर्थनमा प्रधानमन्त्री बन्नुभएका प्रचण्डले हालै सम्पन्न कांग्रेस महासमितिको बैठकपछि ‘असहज राजनीतिक परिस्थिति’ उत्पन्न भएको देख्नुभयो । त्यसपछि आपूmलाई पटक–पटक अपमानित गर्ने र ‘नीचा’ देखाउने नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी (एमाले)का सर्वशक्तिमान अध्यक्ष केपी शर्मा ओलीसमक्ष आत्मसमर्पण गर्न पुग्नुभयो । मुलुकमा चर्चित विभिन्न काण्ड ‘सम्याउने’ र ‘सल्टाउने’ सर्तमा कामरेड ओलीबाट अभयदान पाउनुभएका प्रचण्ड प्रधानमन्त्रीको पदमा निरन्तर रहनुभयो । ओलीको अभयदानपछि उहाँले विश्वासको मत लिनुपर्ने अवस्था उत्पन्न भएको थिएन । तर, उहाँले संसद्बाट विश्वासको मत लिने निर्णय गर्नुभयो । रोस्ट्रममा उभिएर आफ्नो वक्तव्य दिने क्रममा उहाँले संसद्मा हो–हल्ला गरिरहेको प्रमुख प्रतिपक्षी दल नेपाली कांग्रेसलाई ईंगित गर्दै भन्नुभयो– ‘इतिहासमा जुन प्रधानमन्त्रीले तपाईंहरूलाई साथ दियो, त्यही प्रधानमन्त्रीलाई तपाईंहरूले यसप्रकारको व्यवहार गर्नुभएको छ, यो घटना संसदीय इतिहासमा कलंकका रूपमा स्थापित हुनेछ ।’

कांग्रेसले हो–हल्ला गर्न छाडेन । सभामुखले कांग्रेसलाई बोल्ने समय नै दिनुभएन । सम्भवतः कांंग्रेसका सभापति तथा कांग्रेस संसदीय दलका नेता शेरबहादुर देउवाले बोल्न चाहनुभएको भए सभामुख उहाँलाई समय दिन बाध्य हुनुहुने थियो होला । र, सरकार पक्ष पनि उहाँको विचार सुन्न तयार हुनुपर्ने थियो होला । तर, त्यस्तो केही भएन । संसद्बाहिर कांग्रेसका सांसद तथा महामन्त्री गगनकुमार थापाले कांग्रेसका कुरा पक्कै राख्नुभयो । तर, उहाँलाई त्यो बयान संसद्को रोस्ट्रमबाटै राख्न दिइएको भए संसद् प्रभावकारी हुने थियो । प्रधानमन्त्री प्रचण्डले कांग्रेसमाथि कलंककोे धब्बा लगाउने अवसर पाउनुहुने थिएन । सोमबार राष्ट्रपतिको संसदीय सम्बोधनमाथि धन्यवाद प्रस्ताव प्रस्तुत गर्नुभएका सभामुख महोदयले प्रस्तावका पक्षमा आएको हुन्छ भन्ने आवाज मात्र सुन्नुभयो । तर, प्रतिपक्षको हुन्न भन्ने आवाज नआएको भूmठो कुरा सुनाउनुभयो । सभामुखलाई मत विभाजनको अधिकार थियो । त्यो प्रयोग नगरेर उहाँले संसद्लाई नै कलंकित बनाउनुभयो ।