लोकतन्त्रको सेवा जरुरी

प्रजातान्त्रिक युगको सुरुवातदेखि नै नेपाली समाज राजनीतिक दलहरूको समर्थन र विरोधका आधारमा विभाजित थियो । कोही, कांग्रेस, कोही एमाले, कोही माओवादी त कोही राजावादी तथा अन्य दलहरूको समर्थनमा विभाजित थिए । तर, अहिले उल्लिखित विभाजनमा पनि उपविभाजनका लहर देखिएका छन् । यी उपविभाजनहरू अनेक विचार, आस्था, असन्तुष्टि, निराशा र शून्यता हुन् । विचार प्रस्तोता तथा विश्लेषणहरू मुलुकको ताजा अवस्थाका ’boutमा केन्द्रित छन् । दलका कार्यकर्ताहरूले आप्mनै दल वा नेताहरू ठीक भन्ने र उनीहरूलाई गणेश परिक्रमा गरी पद र अवसरको खेती गर्नेहरू अहिलेकै अवस्थामा रमाएका देखिन्छ । ’cause, उनीहरू राजनीतिक फलपूmलको बगंैचामा छन् । यो संस्कृति ठूला भनिएका दलहरूमा संगठित रूपमा मेचीदेखि कालीसम्म छ ।

मुलुकको वास्तविकता बुझेको पढेलेखेको जमात दलका क्रियाकलापहरूबाट असन्तुष्ट छ । यस जमातले राजनीतिक दलहरूको विकल्पको खोजी गरिरहेजस्तो लाग्छ । समाजको ठूलो जनसंख्या बेरोजगारी तथा अवसरको अभावमा निराश छ । मुलुकमा भविष्य नै नदेख्ने र विदेशमा स्थायी रूपमा बसाइँसराइ गर्नेहरू पनि धेरै छन् । यो शून्यवादी चिन्तन हो । उल्लिखित सामाजिक चिन्तन, चरित्र र अभ्यासको अवलोकन गर्दा समाज वेचैन छ । किन नेपाली समाज अहिले नेतृत्वसँग आशावादी हुनसकेन ? समाजमा किन असन्तोष, छटपटी र निराशा सिर्जना भयो ? नागरिकहरूले आप्mनो मुलुकमा भविष्य नै नदेख्ने वातावरण कसले बनायो ?