पैसा

ए बाबु, उठ न, कत्ति सुतिरहेको छस्। घाम उदाएर डाँडामाथि आइसकेको छ। गाईवस्तु घाँस पराल, खोले खान नपाएर छटपटाइसके। भकारो सोर्नै बाँकी छ। फेरि दुध पनि दुनै पर्‍याे।

कति धेरै काम गर्ने बुढालाई एकैछिनको व्यथाले कलिलै उमेरमा लगिहाले दैवले। यै एउटा छोराको मुख हेरेर, यो घर सम्हालेर बसेको छु। चिन्ता र कामको चापले होला अनि उमेर पनि त ओह्रालो लाग्दै जाने न हो। यो जाडो महिनामा खोकी लाग्छ। जिउ सबै कटकट खान्छ। बिहान उठेर काम गर्न हम्मेहम्मे पर्छ। छोराले अलिअलि काम सकाएर दुध, डेरीसम्म पुर्‍याएर स्कुल गइदिए अलि सजिलो होला भनेर करायो छोरो उठ्नै मान्दैन।