यसरी हामीले देश बिगार्यौ

स्वीकार गरौं, देशले प्रगति गर्न नसक्नुमा हामी सबैंको थोरै धेरै दोष छ । देश हामीले बिगार्याैंं । आवेगले बिगार्याैं । विवेक गुमाएर बिगार्याैं । देशमा अनावश्यक राजनीतिक दललाई संसदमा पठाएर बिगार्यांै । भ्रष्टलाई भोट दिएर बिगार्याैंं । सत्यको पक्षमा होइन, नेताको पछि लागेर बिगार्यौं । कर्तव्यबाट भागेर बिगार्यौंं । राजनीतिक परिवर्तनका लागि एक जुट भयांै । तत्पश्चात् राजनीतिक दलका नाममा गुट भएर बिगार्यांै । नागरिकहरू विभाजित भएर बिगार्यौंं । आप्mना दलका नेताले जे भने पनि ताली दिएर बिगार्यौं । विपक्षीलाई ठीक काम गर्दा पनि गाली दिएर बिगार्यौं । नेपाली नागरिक हुनुभन्दा पहिले दलका मान्छे भएर बिगार्यौं । कसैले घुस दिएर बिगार्यौं । कसैले घुस लिएर बिगार्यौं । यसरी हामीले देश बिगार्यांै ।

देश अहिले एक क्षेत्रमा मात्र बिग्रिएको छैन । जताततै समस्याका चाङहरू छन् । शिक्षा क्षेत्र लथालिंग छ । शिक्षा क्षेत्रमा राजनीतीकरण गरेर बिगार्यौंं । शिक्षालाई शिक्षक प्राध्यापकले गुणस्तरीय अध्यापन नगरेर बिगार्यौंं । राज्यका संयन्त्रले नियमन, निर्देशन र नियन्त्रण नगरेर बिगार्यौं । यसैगरी, हाम्रो देशको स्वास्थ्य सेवा सहरी क्षेत्रमा केन्द्रित छ । सर्वसाधारणको पहुँचमा छैन । स्वास्थ्यलाई सेवा होइन, व्यवसाय बनाएर बिगार्यौं । डाक्टर तथा स्वास्थ्यकर्मी गाउँमा गएर सेवा नगरेर बिगार्यौं । बनाउनेभन्दा बिगार्ने धेरै भएर बिगार्यौं । गर्नेका खुट्टा तानेर बिगार्यौंं । नगर्नेलाई पूmलमाला पहिराएर बिगार्यांै । स्वार्थमा लागेर बिगार्यौंं । कमिसन खाएर बिगार्यौं । विचौलिया भएर बिगार्यौं । जसले जसरी बिगारे पनि समग्रमा हामीले देशलाई बिगार्यौंं ।