विकास हुन नसकेको गाउँघर

काठमाडौंबाट अछाम घर जाँदा मोबाइल चार्ज गर्नुपर्छ भन्दै मोबाइलको व्याकअप सँगै बोकेर हिँडेका थियौं । मोबाइलमा चार्ज सकिने डरले हिँड्दै घर जाँदा पनि बाटोमा अनुपम सौन्दर्यले भरिपूर्ण प्रकृतिसँग फोटो नखिची हिँड्नुप¥यो । आप्mना नाति, नातिनीले काठमाडौंमा हुर्कने क्रममा गरेका बालसुलभ बदमासीहरूको भिडियो घरमा ९५ बर्से बुबालाई जो देखाउनु थियो । उनकै आग्रहमा केटाकेटीका यस्ता भिडियोहरू संकलन गररे लगेका थियौं । बुबाले धित मरुन्जेल खुसी हुँदै हेर्नुभयो । ‘यसैगरी, म पनि चलेको, बोलेको यो मोबाइलभित्र यहाँ पनि हेर्न सकिन्छ ?’ उहाँले सोध्नुभयो ।

अरू देशका वैज्ञानिकले पृथ्वीमा बसेर कल्पना गर्न नसकिने सूर्यभित्र के भइरहेको छ भनेर हेरिरहँदा मेरो बुबाको प्रश्नले आँखाभरि आँसु ल्यायो । मोबाइल ब्याकपबाट मोबाइल चार्ज गरेपछि बुबाले पूजा गरेको, हिँडेको, खाएको, कुरा गरेको सबै रेकर्ड गरेर देखायौं । यो उमेरमा आफंैलाई त्यसरी मोबाइलभित्र देख्न पाउँदा उहाँ अत्यन्त खुसी हुनुभयो । उहाँको टिभीमा महाभारत, रामायणजस्ता धार्मिक कार्यक्रम हेर्ने इच्छा आपूmसँगै मरेर गयो । मेरो गाउँलाई नगरपालिका घोषणा गर्नुभन्दा बरु गाउँपालिका नै रहन दिएको भए सायद गाउँमा बिजुली नहुँदा भोग्नुपरेका यस्ता घटनाले मन त्यति दुख्दैन थियो ।