दसैँ आउँदा फर्किने धम्जा!

नेपालभित्रको नेपालजस्तै देखिने जिल्ला भनेर प्रख्यात बागलुङको दुर्गम धम्जा भन्ने एउटा सानो, अति सुन्दर गाउँमा मेरो जन्म भयो। त्यो गाउँ मेरा बुवाको कर्मथलो थियो। धम्जाको हावामा खै के थियो कुन्नि, एक किसिमको छुट्टै आनन्द आउँथ्यो। आज बाल्यकाललाई सम्झेर हेर्दा त्यो अनुभूति झन् गहिरो भएर आउँछ।

नेपाल चार जात छत्तीस वर्णको फूलबारी हो भनेझैँ धम्जामा पनि सबै जातजातिका मानिसहरूको बसोबास थियो। जसमा धेरै मगर, थकाली, क्षेत्री, दमाई, कामी, सार्की र थोरै बाहुन। अधिकांश घरमा जाँडको एउटा घैँटो हुने गर्थ्यो। गाउँका मानिसहरूबीच एउटा छुट्टै हार्दिकता थियो।