खर्चको बोझ नबनून् विमानस्थल

विकास र समृद्धिको पहिलो आधार भनेको नै यातायात हो। नेपालमा तराईका समथर भूमिभन्दा पहाडी क्षेत्र बढी छ। त्यसैले यातायातको पूर्वाधार विकास निकै चुनौतीपूर्ण छ। आज पनि मुलुकका केही पालिकासम्म मोटरबाटोसम्म पुग्न सकेको छैन। डाँडाकाँडा र भिरपखेरा छिचोल्दै बनाएका सडक जोखिमपूर्ण छन्। दुर्घटना भइरहन्छन्। यातायातको भरपर्दाे उपायको खोजी गाउँगाउँका नेपालीले गरिरहन्छन्। त्यसैले हरेकजसो जिल्लामा विमानस्थल निर्माणको माग भइरहेको छ। बनिरहेको छ। तर, आवश्यकता कति हो ? किन र कसरी सम्भव ? यसको खोजी कम भएको देखिन्छ। जनताले भने भनेपछि नेताले विमानस्थलको एजेन्डा बनाउँछन्। त्यसरी धेरै जिल्लामा विमानस्थल बनेका छन्। कर्त बन्ने योजना छ।

जहाज आफैंमा महँगो साधन हो। जो कोही नेपालीले यसको यात्रा गर्न सक्दैनन्। त्यसमाथि विमानस्थल निर्माण पनि खर्चिलो हुन्छ नै। त्यसभन्दा बढी चुनौतीचाहिँ निरन्तर विमानस्थल सञ्चालन पनि हो। अहिले नेपालमा जति पनि विमानस्थल छन्, धेरैको आम्दानी छैन। घाटामा चलेका छन्। नेपाल नागरिक उड्डयन प्राधिकरणअन्तर्गत मुलुकभर ५४ विमानस्थल छन्। तीमध्ये ३४ वटा सञ्चालनमा छन्। १५ विमानस्थल घाटामा र २० वटा बन्द छन्। सञ्चालनमा रहेकाहरूको पनि आम्दानीभन्दा खर्च बढी छ। ‘आम्दानी १ आना, खर्च रुपैयाँ’ को हालतमा छन्। घाटा छ भनेर जहाज उडाउने ठाउँ नबनाउनु पनि राज्यको दायित्व बाहिर हुन्छ र पनि बनेका छन् थुप्रै विमानस्थल। चिन्ताचाहिँ जबरजस्ती विमानस्थल थपिरहने कि वैकल्पिक माध्यमहरूतिर पनि ध्यान दिने भन्ने नै हो।