ब्रेन ट्युमरपछि तनुजा पाण्डेको अनुभूति : हाम्रो स्वास्थ्य सेवा प्रणाली निकै  कमजोर, असमान र आमजनताको  पहुँचभन्दा बाहिर छ

पछिल्ला केही दिनमा मैले यति धेरै माया, निको हुने कामना र आशाका सन्देशहरू प्राप्त गरेँ कि मन भावनाले भरिएको छ। ब्रेन ट्युमर र क्यान्सरलाई जित्नुभएका साथीहरूका साथै अहिले पनि आफ्नै जीवनको कठिन लडाइँ लडिरहनुभएका व्यक्तिहरूका कथा पढ्दा, मैले आफूभित्र एउटा यस्तो अपनत्व महसुस गरेँ, जसको आवश्यकता मलाई आफैँलाई पनि थाहा थिएन। एउटा पोस्टबाटै मैले आफ्नो समुदाय भेट्टाएँ। आफ्नो कथा सार्वजनिक रूपमा साझा गर्ने साहस जुटाएकोमा म आज अत्यन्तै आभारी छु।

सन् २०२२ को अक्टोबरमा, मलाई बी एन्ड सी अस्पतालमा दोस्रो चरणको अप्टिक नर्भ ग्लायोमा (Optic Nerve Glioma) अर्थात् आँखाको दृष्टि स्नायुलाई असर गर्ने एक प्रकारको ब्रेन ट्युमर भएको निदान गरिएको थियो। काठमाडौँका ठूला अस्पतालहरूमा परामर्श लिँदा, अधिकांशले यसलाई ‘घातक क्यान्सर’ भन्दै उपचार नगर्न सल्लाह दिए। बाँच्ने आशासमेत लगभग समाप्त पारिदिए। तर, मेरो परिवार र मैले हार मान्न अस्वीकार गर्‍यौँ। त्यतिबेला मेरो दृष्टि स्नायुमा रहेको ट्युमरको आकार १९ मिलिमिटर थियो।