कस्तो हुनुपर्छ सन्त ?

स्वामी विवेकानन्द सिकागो धर्म सम्मेलनमा वक्ताका रूपमा सहभागी हुन जाने निश्चित भएपछि उनी यात्राको तयारीमा जुटे । यात्रामा जाने दिन नजिकिँदै गर्दा एक दिन उनी आफ्ना गुरु स्वामी रामकृष्ण परमहंसकी धर्मपत्नी माता शारदाबाट आशीर्वाद लिन गए । चरण स्पर्शपछि उनले करबद्ध हुँदै गुरुआमासित भने– माता, मलाई अमेरिकाको सिकागो सहरमा आयोजना हुने धर्म सम्मेलनमा भारतीय संस्कृतिमाथि बोल्न निम्तो आएको छ । मलाई हजुरको आशीर्वाद चाहियो ।

विवेकानन्दको अनुरोध सुनेपछि माता शारदाले भनिन्– आशीर्वादका लागि भोलि आउनू । म सबैभन्दा पहिले तिमी आशीर्वादका लागि योग्य छौ या छैनौ, त्यो हेर्छु । माताका आदेशपछि विवेकानन्द आफ्नो कुटितिर लागे । भोलिपल्ट उनी पुनः आशीर्वादका लागि माता शारदाकहाँ पुगे । उनी त्यतिखेर भान्छामा व्यस्त थिइन् । उनले विवेकानन्दलाई देखेपछि नजिकै एउटा कुनामा रहेको चक्कु देखाउँदै भनिन्– विवेक, तिमी मलाई सबैभन्दा पहिले उः त्यो चक्कु देऊ त ! विवेकानन्दले चक्कु उठाएर उनलाई दिए । चक्कु लिएपछि उनले धेरै ज्ञानगुनका कुरा सुनाउँदै विवेकानन्दलाई भनिन्– तिमीलाई मेरो आशीर्वाद छ, तिमी आफ्नो लक्ष्यमा सफल हुनेछौ ।