अनाचारको बेहद अभ्यास

नेपाली बृहत् शब्दकोशले ‘अकुत’ लाई यसरी अथ्र्याएको छ– ‘विपुल, अपरिमित, यति नै छ भन्ने अनुमान गर्न नसकिने, भरपुर।’ भ्रष्टाचारको जरा जति फैलिँदै जान्छ, ‘अकुत’ शब्दको व्यापकता उति बढ्दै जाँदो रहेछ। पछिल्लो समय नेपाली जनमनमा यो सर्वव्यापी हुँदै गएको छ। यो शब्द नसुन्ने र यसको अर्थ नबुझ्ने अब कमै होलान्। हामीले यस विशेष अंकमा अकुत आर्जनका अभियोग लागेका सयवटा प्रमुख मुद्दाहरू खोजेका छौं, जसको अख्तियारदेखि अदालतसम्मको गन्तव्यसमेत पहिल्याएका छौं। रोचक त यो छ, यस्ता धेरै मुद्दाले ‘सफाइ पाएका’ छन्। तीमध्ये अति सीमितलाई छाडेर अधिकांशमा सुशासन र प्रशासन विज्ञहरूले आश्चर्य प्रकट गरेका छन्।

यो अंक कुनै आक्षेप वा पटाक्षेपका लागि होइन। यसमा सरकारी र अदालती दस्तावेजलाई केवल समावेश गरेका छौं। त्यसलाई एकमुष्ठ बुझ्ने, मूल्यांकन गर्ने र यथार्थ पर्गेल्ने दायित्व पाठक वर्गकै काँधमा छाडेका छौं। हामीले भन्न सक्ने कुरा यतिचाहिँ हो– पद र पहुँच हुने (कतिपय) ले भ्रष्टाचार गर्ने र अकुत सम्पत्ति जुटाउने महारोगले नेपाललाई थिलोथिलो बनाएको छ। राज्यमा मौलाएको कुशासनले जनतामा निराशा बढाएको छ। र, त्यसले भ्रष्टाचारलाई निरन्तर र संस्थागत गर्दै लगेको छ। सर्वसाधारणले मिडियामार्फत त्यसमा निगरानी होस् र प्रश्न गरियोस् भन्ने अपेक्षा राखेका छन्। त्यो अभिभारा हाम्रो दायित्व हो।