मुख्य सामग्रीमा जानुहोस्

समाचार

अर्थ

वडावडामै बैंक किन नपुर्‍याउने ?

annapurnapost.com · Fri Jul 01 00:10:00 GMT 2022

मुलुकभरका सबै पालिकामा बैंकिङ सेवा पुर्‍याउने सरकारको नीति छ। लगभग सबैतिर बैंक पुगे पनि। एकाधमा चाहिँ अझै बाँकी छ। दुर्गम हुनु र सुरक्षा अभावका कारण बैंकहरू सबै पालिकामा पुग्न चाहेका छैनन्, सकेका छैनन्। भन्न त राष्ट्र बैंकले २०७४ असारभित्र सबै पालिकामा शाखा खोल्न बैंकहरूलाई भनेको हो। तर, अझैसम्म सबै पालिकामा बैंक पुर्‍याउने लक्ष्य अधुरै छ। कारोबार कम हुन्छ भनेर पनि बैंक तथा वित्तीय संस्था गाउँगाउँ जान मान्दैनन्। शाखा खोलेरमात्रै भएन, निजी बैंकलाई नाफा चाहियो। नाफामात्रै मुख्य उद्देश्य राख्नु निजी कम्पनी तथा संस्थाको ध्येय हुने भइहाल्यो। तसर्थ सबै ठाउँमा बैंक पुग्न मान्दैनन्। राष्ट्र बैंकले सबै पालिका केन्द्रमा बैंक जाने वातावरणका लागि नीतिगत व्यवस्था तय गर्नुपर्छ। उनीहरूलाई गाउँमा पनि गएर सेवा गर्न प्रेरित गर्नुपर्छ। धन्न गाउँपालिकाका केन्द्र पुगेका बैंकले ती गाउँका बासिन्दालाई केही राहत दिएका छन्। गाउँमै बैंक पुग्नुको अर्थ सरकारी तथा निजी कार्यालयहरूले बैंकमार्फत कारोबार गर्न पाउनु हो।

गाउँका बासिन्दाले बचत र ऋणका लागि बैंकको भर पर्न पाउनु हो। अझ कतिपय स्थानीय सरकारले वृद्धभत्तालगायत सामाजिक सुरक्षा भत्ता बैंकमार्फत वितरणको तरिका पनि कतिपय ठाउँमा अपनाएको देखिन्छ। पारदर्शिताका लागि र अनियमितता रोक्न बैंकिङ प्रणालीमार्फत भत्ता उपलब्ध गराउन उचित नै हो। तर ज्येष्ठ नागरिकलाई झनै सास्ती पनि भएको छ। जस्तो बझाङको केदारस्युँ गाउँपालिकाको झोता बजारको बैंकमा भत्ता लिन आउन ज्येष्ठ नागरिकहरू जाँदाआउँदा दुई हजार रुपैयाँ बस भाडा खर्चनुपर्छ। जब कि राष्ट्र बैंकले ३० मिनेटको दूरीमा बैंकहरूको पहुँच पुर्‍याउने कुरा गर्छ। केन्द्रीय बैंकले भनेजस्तै गर्ने हो भने अर्थात् हरेक परिवारको ३० मिनेटको दूरीमा बैंक हुनका लागि वडावडामा बैंक हुनुपर्छ। पालिकाहरूको केन्द्रमा मात्रै बैंक हुँदा त एक दिनकै दूरी पनि तय गर्नुपर्ने धेरै ठाउँ छन् मुलुकमा। त्यसमाथि ज्येष्ठ नागरिक र अपांगता भएकाहरूका हकमा त त्यो ठूलो सास्ती हैन यातना नै हो।

स्रोतमा पूरा पढ्नुहोस् (annapurnapost.com)