परम्परागत कक्षाकोठादेखि रूपान्तरणकारी सिकाइसम्म: भारतको राष्ट्रिय शिक्षा नीति ले कसरी शिक्षालाई पुनर्परिभाषित गर्दैछ ?

यसको सुरुवात भएको छ वर्ष पछि, राष्ट्रिय शिक्षा नीति २०२० नीतिगत संरचनाबाट संस्थागत र कक्षाकोठा स्तरमा परिवर्तनतर्फ सर्दै छ। यसको सबैभन्दा ठूलो उपलब्धि भनेको भारतले शिक्षाको बारेमा कसरी सोच्दछ भन्ने कुरालाई मौलिक रूपमा परिवर्तन गर्नु हो, रोट सिकाइ र कठोर अनुशासनबाट आधारभूत सिकाइ, बहु-अनुसन्धानात्मक शिक्षा, अनुसन्धान, प्रविधि र विश्वव्यापी एकीकरणमा परिवर्तन गर्नु हो।

भारतको राष्ट्रिय शिक्षा नीति (एनईपी) २०२० जुलाई २०२६ मा छ वर्ष पुग्यो। राष्ट्रिय शिक्षा प्रणालीको जीवनमा, छ वर्ष लामो अवधि होइन। तैपनि एउटा महत्त्वपूर्ण प्रश्न सोध्न पर्याप्त छ: के एनईपी कक्षाकोठा, विश्वविद्यालय र व्यापक शिक्षा पारिस्थितिक प्रणालीमा देखिने परिवर्तनहरू उत्पादन गर्न सरकारी सूचनाहरू र नीतिगत कागजातहरूभन्दा बाहिर सरेको छ?