आँखाको ज्योति फर्किएसँगै खुसी भएका बा-आमा

कपिलवस्तु । बुद्धभूमि नगरपालिका –९ की फुलकली थारु ७२ वर्ष पुगिन् । शारीरिक रूपमा अशक्त उनी राम्रोसँग हिँडडुल गर्न त सक्दिन्न नै, उमेर ढल्कँदै जाँदा श्रवण शक्ति कमजोर भइसकेको थियो । यसमाथि आँखाको दृष्टि क्षमता निकै कमजोर हुँदा वृद्धावस्थामा उनका दिन निकै कष्टपूर्ण बने । असाध्यै अप्ठ्यारोमा परे पनि उनको सुविधा सम्पन्न अस्पतालसम्म पुग्ने र उपचार गराउन सक्ने अवस्था थिएन । गाउँमा शल्यक्रियासहितको आँखा शिविर घर नजिकैको इमिलिया बरकुलपुर् स्वास्थ्य चौकीमा आउने सुनेपछि उनी छोराको सहयोगले उपचारमा पुगिन् । शल्यक्रियासहितको उपचारपछि मधुरो देख्ने आँखाहरू जवान हुँदाका जस्तै तेज भएपछि फुलकली खुसी छिन ।

उनी मात्रै होइन उनी जस्तै बुद्धभूमि ४ बुड्ढिकी ६४ वर्षीय मनमाया कुमाल वर्षौँपछि आँखा देख्दा दङ्ग परिन्। लामो समयपछि आँखा देख्न पाउँदा उनको अनुहार खुसीका आँसुले भिजेको थियो। ६८ वर्षीय भग्गन थारुको अनुहारमा पनि चमक देखिन्थ्यो। मोतीबिन्दुको सफल शल्यक्रियापछि आँखा देख्न पाएकोमा उनी निकै खुसी देखिन्थे। ‘आँखा नदेख्दा खान, लगाउन र हिँडडुल गर्न पनि अरूको सहारा लिनुपर्थ्यो। अब त आफैँ ’round गर्न सक्ने भएँ’, उनले भने। आँखाको ज्योति गुमाएपछि कैयौँ पटक लडेको बताए। ‘कहिले घरमै लडेँ त कहिले हिँड्दा र काम गर्दा लडेँ। शरीरले हार नखाए पनि आँखाको शक्ति कमजोर हुँदा जीवन ओछ्याउनमै बित्ने भयो भन्ने लागेको थियो तर पुनः संसार देखेँ’, ७१ वर्षीय माया दर्लामीले बताइन्।