मेरा शिक्षक अभिभावक!

बिहानको ६ बजेको हुँदो हो। ‘नानी उठिहाल त... म कपाल कोरिदिएर हिँड्छु, मलाई हतार भइसक्यो’ भनेर ममीले एकापट्टिको कपाल मात्र बाटिदिएर, ‘अर्को यसरी नै बाट्नु’ भन्दै खाँदबारीबाट मत्स्यपोखरीको बलौटेमा १० बजेको स्कुल भ्याउन दौडनुहुन्थ्यो।

सायद म २ कक्षामा थिएँ। दुईपट्टि कपाल बाटेर जानुपर्ने नियम थियो। जसोतसो बिहानभरि लगाएर बटारेर अड्काउँथेँ। दुईपट्टि दुई खाले कपाल हुन्थे।