कठपुतली संसदका शक्तिशाली नेता

जनप्रतिनिधि सांसद निरीह भए, जनप्रतिनिधिबाटै जनभावना कुण्ठित भयो, सांसदहरू दलीय शीर्षस्थ नेताकै कठपुतलीमा सीमित रहे भन्ने कुरा हालैको संसदको गतिरोध अन्त्यको परिदृश्यले प्रदर्शित गरेको छ । मतदाताले कस्ता व्यक्तिलाई नेता बताए ? उनीहरूले जनहितमै कार्य गर्दै छन् कि शीर्षस्थ नेताको हितमा ? भन्ने प्रश्न पनि पछिल्लो संसद गतिरोध र सञ्चालन प्रक्रियाले खडा गरेको छ । संसदमा भएको अवरोध र सञ्चालन परिदृश्यले जनताको लोकतान्त्रिक हकअधिकार जननिर्वाचित प्रतिनिधिले नै शीर्षस्थ नेतामा केन्द्रीकृत गराएको प्रमाणित पनि गरेको छ । लोकतन्त्रमा जनता ठूलो कि नेता ? भन्ने सवाल पनि उठाएको छ ।

स्मरण रहोस् प्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहालले गत असारको तेस्रो साता एक सार्वजनिक कार्यक्रममा पटक–पटक भारतमा पुगेर सरदार प्रितम सिंहले आफूलाई प्रधानमन्त्री बनाएको भनी विवादास्पद अभिव्यक्ति दिएका थिए । प्रधानमन्त्रीको गैरजिम्मेवारपूर्ण निकृष्ट वक्तव्यले प्रमुख प्रतिपक्षी दल नेकपा एमालेलाई विरोध गर्ने शक्ति नै प्रदान गरायो । सोही वक्तव्यलाई लिएर प्रधानमन्त्री दाहालले राजीनामा नदिएसम्म नेकपा एमालेले सदन अवरोध गर्ने भनी अभियान नै सञ्चालन गराउँदै आएको सर्वविदितै छ । केही दिनको अवरोधपछि प्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहाल, सत्ता साझेदार दल नेपाली कांग्रेसका सभापति एवं पूर्वप्रधानमन्त्री शेरबहादुर देउवा र नेकपा एमालेका अध्यक्ष केपी शर्मा ओलीको असार २५ को छोटो गोप्य भेटले ‘तँ कुटेजस्तो गर म रोएजस्तो गर्छु’ भन्ने शैलीमै संसद गतिरोध हट्यो । प्रधानमन्त्री दाहालले संसदमा उपस्थित भएर आफ्नो गल्ती स्वीकार पनि गरे । यो परिदृश्य आमनागरिकको नजरमा भने लज्जास्पद देखियो ।