खोप्रीको नदै गुफाः धर्तिभित्रको अद्भुद संसार

रिर्पोटरको डायरीबाट

जुम्ला । समयको चक्रले सुखदुखको फन्को लगाइरह्यो, खोप्रीमा । पत्तै भएन खोप्रीबासीलाई कतिपल्ट घामको बुइ चढेर हिँउद आयो अनि बादलको काखमा बसेर वर्षा । बर्षिरह्यो बेलाबेला हिउँ, पानी र असिना । झरिरहे, रुखो जमिनमा कोणधारी विरुवाका तीखा पातहरु । कतिपल्ट सुकायो खोप्रीको गाउँ वरिपरि फूलेका लालीगुँरासहरु । तर पनि वसन्त आउँदा फुलिरहे, नयाँनयाँ लालीगुँरासहरु । चिलिभिँडको फेदहुँदै उकालीमा भारी बोक्दै कति वर्ष विते कसैले कुनै खातामा हिसाब राखेन । रुखो जमिनले जेनतेन दिइरह्यो गहुँ, जौं, मकै र आलु ।