धमिलो पानीमा सत्ताको दाउपेच

मुलुकमा राजनीतिक स्थिरता छैन भन्न मिल्दैन किनभने चुनावबाटै जनप्रतिनिधिहरू चुनिएका छन् र तिनै जनप्रतिनिधिले सरकार बनाएका र चलाइरहेका छन् । सरकारको गठबन्धन कहिले कुन कहिले कुन भए पनि सत्ताको साँचो हस्तान्तरणमा राजनीतिक बाटो नै समातिएको छ । सरकारी सूचकहरूले अर्थतन्त्रको बाह्य पाटो मजबुद देखाउँदा देखाउँदै देशको अर्थतन्त्र तहसनहस हुने भय जनमानसमा छ । यो सबै राजनीति सङ्लो नहुनाको उपज हो । दल र नेताहरू देशको अर्थतन्त्र र विकास समृद्धितिरभन्दा सत्ताकै खेलमा मात्रै केन्द्रित हुँदा जनतामा व्यापक निराशा छाएको हो । दल र तिनका नेताहरूप्रति जनताको भरोसा टुट्दै जानुको परिणाम नै जनतामा उकुसमुकुस पैदा भएको हो ।

जुनखाले गुम्फन जनमानसमा छ, त्यसमा खेल्न खोज्नेहरू अनेकथरी छन् । अस्थिरताको मनोविज्ञान व्यापक रूपमा फैलिएको छ । तै सत्ताले चेतेको छैन र केवल आसेपासे पोस्न र दुष्कर्म गर्नेहरूलाई चोख्याउन मात्रै ऊ लागिरहेको छ । जनताका समस्यामा आँखा चिम्लने उसको प्रवृत्तिले कानुनी राजमाथि प्रश्न छ । जसको परिणाम अस्थिरताको वातावरण बनेको छ । त्यही अस्थिरतामा खेल्ने प्रवृत्ति पनि झ्यांगिएको छ । हालैका दिनमा मेडिकल व्यवसायी दुर्गा प्रसाईंले आफ्नो दुनो सोझ्याउनै निम्ति लघुवित्त संस्था पीडितहरूको संवेदनामाथि खेले । काठमाडौंमा उतारेर बिनासित्ति उनीहरूलाई दुःख दिए । सम्भवै नभएको ऋण मिनाहाको प्रलोभनमा पारेर व्यवस्था नै फेर्ने असफल र असम्भव प्रायः दाउ रचे ।