पुल (कथा)

अहिले पनि मलाई लागिरहन्छ, कुनै दिन दिलु दाइ पनि नदीको किनारमा टुप्लुक्क देखा पर्नेछन् र भन्नेछन्, “म त धेरै पर बोर्डरतिर पुगेर पो बाँचें। लाइफ त यत्तिकै कहाँ सिदिन्छ र हौ? कति पो इन्जई गर्नु छ।”

समयको आँखीझ्यालबाट चिहाइरहन मन लाग्छ, पन्ध्र वर्षअघिको जिन्दगी। समग्र गाउँ अनि नदी किनारमा बितेका समयले मगजमा छालले बगरलाई हिर्काए झैं हिर्काउँछ।