मजाक होइन आत्मदाह !

संघीय संसद् भवनकै अगाडि आत्मदाहको प्रयास गरेका इलामका प्रेमप्रसाद आचार्यको मृत्युले संसारभर बहादुरी प्रदर्शन गरेका वीर नेपालीको स्वाभिमानलाई लज्जित बनाएको छ । बाहिर हेर्दा उनको मृत्युको कारण उनी आफैंजस्तो देखिए पनि वर्तमान शासनसत्तामा रहेर लगातार असफलता व्यहोर्दै आएको राजनीतिक नेतृत्व यसको मुख्य कारण हो । आत्मदाह कायरपन हो, तर उनलाई आत्मदाह गर्न दुरुत्साहन गरिएको छ । जसले दुरुत्साहन गरेको छ, त्यो आपराधिक पक्ष हो र त्यो पक्ष कारबाहीको भागीदार बन्नुपर्छ ।

सिंगो राज्यसत्ताले नै उनको मृत्युलाई दुरूत्साहन गरिरहेको तथ्य उनले सामाजिक सञ्जालमा व्यक्त गरेका मार्मिक कथनबाट स्वयं स्पष्ट हुन्छ । आत्मदाहको प्रयासपश्चात् कीर्तिपुर अस्पतालमा उपचाररत आचार्यको निधन भएलगत्तै सारा नेपालीजनले यसको कारकका रूपमा सरकार र सिंगो राज्यसत्तातिर औंलो देखाइरहेका छन् । निकै आदर्शीकरण गरेर देशभर ‘गाउँगाउँमा सिंहदरबार’को नारा फलाक्दै हिँडेको संघीय संसद्को भवनअगाडि एउटा शिक्षित र सचेत नागरिकले आफू आर्थिक रूपमा निरीह बनेका कारण आफूले आत्मदाह गर्नुपरेको लिखित बयान र सुझावसहित दिउँसै शरीरमा आगो सल्काउनु कम गम्भीर कुरा होइन । देशका नीति निर्माता तथा सञ्चालकहरूको रजगज हुने गरेको अति संवेदनशील क्षेत्रभित्र आचार्यले आफूलाई आगो लगाई आफ्नो शरीर ८० प्रतिशत जलाइसकेका थिए । अति क्रिटिकल अवस्थामा रहेका उनको निधन आत्मदाह प्रयास गरेको २४ घण्टा नबित्दै हुनगयो । स्वाभिमान नेपालीहरूको यही दशा र दुर्गति हुँदैजाने त होइन भन्ने गम्भीर संकेत आचार्यको आत्मदाहले संकेत गरेको छ ।