म्याराडोना, सन् १९८६ को विश्वकप फुटबल फाइनल र म

२०६१ साल माघ १९ मा राजा ज्ञानेन्द्रले शेरबहादुर देउवा सरकार अपदस्त गरेर शासन हातमा लिँदा ब्राजिलमा थिएँ । ब्राजिलको पोर्ते एलिग्रे शहरमा । दक्षिण अमेरिका पुग्दा जताततै फुटबलमात्र होला जस्तो लाग्थ्यो । त्यसवेलाका चर्चित खेलाडी ब्राजिलका रोनाल्डोको ठूला होर्डिङहरु जताततै होलान् जस्तो लागेको थियो । तर, रोनाल्डोका होर्डिङ खासै देखिएनन् । बरु पेलेकै केही देखिए । रोनाल्डोका ठूल्ठूला कटआउट होर्डिङ नदेख्दा ब्राजिलमा के नपुगेको के नपुगेको जस्तो लागि रहने । साओ पाउलो हुँदै पोर्ते एलिग्रे पुग्दा मन खल्लो भएको जस्तो भइरहेको थियो ।

पोर्ते एलिग्रे पुगेपछि कसैले भन्यो- यहाँबाट त अर्जेन्टिना नजिकै पर्छ । बजारमा पोर्ते एलिग्रे टु ब्युनस आयर्स बस सर्भिस लेखेको पनि देखियो । एक रातको बस यात्रामा अर्जेन्टिना पुगिने । कसैले भन्यो अर्जेन्टिना जान त बोर्डरमै भिसा पाइन्छ । यसअघि भारतबाहेक पाकिस्तानको मात्र भ्रमण गरेको मलाई ब्राजिल पछि एउटा नयाँ देश घुम्ने चाहनाले लालायित पार्‍यो । त्यसमाथि फुटबलको क्रेज भएको युवावस्थामा म्याराडोनाको देश । एकजना भारतीय साथी र मैले राति बस चढेर व्युनस आयर्स पुगेर दिउँसो एकछिन घुमेर फेरि फर्कने विचार गर्‍यौं । पहिले नै लिइसकिएको फर्कने टिकट पोर्ते एलिग्रेबाटै थियो ।