विकास र सुशासन अब उज्यालोतिर

नेपालको राजनीतिमा ‘डेमाक्रेसी’का नाममा ‘जेरेन्टाक्रेसी’को राज भयो । ‘जेरेन्टाक्रेसी’लाई ‘वृद्घराज’ भन्ने गरिन्छ । हाम्रो देशमा प्रजातन्त्र पुनःस्थापना २०४६ सालदेखि आधा दर्जनको संख्यामा रहेका शीर्ष नेताले पार्टी सत्ता कब्जा गर्ने, पालैपालो प्रधानमन्त्री र मन्त्री पद भागबन्डा गरिरहने पट्यारलाग्दो अभ्यास भइरह्यो ।

शीर्ष नेता पदमा जाने तर जनचाहनाअनुरूप काम गर्न नसक्ने अवस्था पुनरावृत्तिले जनतामा वाक्कदिक्कको उत्पन्न भयो । शीर्ष नेताका नेतृत्व भ्रष्ट, अपारदर्शी तथा कुटील चरित्रको देखाप¥यो । फलतः देशमा भ्रष्टाचार, वेथिति र कुशासन मौलायो । विकासले गति लिन सकेन । फलतः समाजमा चरम निराशा छायो र यो निराशा जेनजी पुस्ताबाट गत २३ र २४ भदौमा सडक आन्दोलनका रूपमा देखाप¥यो ।