मुलुकले राजनेता कहिले पाउला ?

प्रजातन्त्रको पुनस्र्थापना २०४६ पछाडि नेतृत्वमा पुगेका हरेक नेतागण किन विवादरहित व्यक्तित्व हुन सकेनन् ? लोकतन्त्रलाई विकास र सुशासनमा उपयोग गर्न किन चुके ? जनतालाई लोकतन्त्र हात्ती आयो हात्ती आयो फुस्सा जस्तो भएको छ । विगत तीन दशकमा राज्य सञ्चालन गर्ने तरिका र सरकारका उपलब्धिको मूल्यांकज्ञन गर्दा प्रधानमन्त्री वा विभागीय मन्त्रीका लागि सत्ता बाँदरको हातमा नरिवल जस्तो भएको अवस्था छ । नेपालका राजनीतिक दलमा निर्लोभी, निष्पक्ष एवं सक्षम राजनेता नभएका नै हुन् त ? राजनीतिशास्त्रका जानकार भन्छन्, ‘बिपी कोइराला र राजा महेन्द्रजस्तो राजकीय क्षमता कुनै पनि दलका नेतागणमा देखिएन ।’

राजनेतामा गणेशमानको जस्तो त्याग चाहिन्छ । कृष्णप्रसाद भट्टराईको जस्तो आदर्श चाहिन्छ र मदन भण्डारीको जस्तो दृष्टिकोण चाहिन्छ । तर, वर्तमानमा प्रचलित नेतागण उल्लेखित नेतागणका राजनीतिक दर्शन र दलगत स्कुलिङ भएका पात्रहरू भए तापनि राजकीय गुणको अभाव देखिन्छ । नेतामा हुनुपर्ने राजकीय विशेषता समयानुसार निर्धारण हुने गर्दछन् । अहिलेको सन्दर्भमा राजनेतामा कमसे कम राष्ट्र सेवाको भावना, प्रशासनिक क्षमता, आर्थिक दृष्टिकोण, विकासमैत्री कार्य योजना र कार्यान्वयन, शैक्षिक मार्गचित्र, समकालीन चेतना जस्ता गुण अनिवार्य सर्त हुन आउँछन् ।