शास्त्रीको सादापन

लालबहादुर शास्त्री सादा जीवन उच्च विचारका लागि विख्यात छन् । त्यतिखेर शास्त्री भारतका रेलमन्त्री थिए । एकपटक उनी व्यक्तिगत कामले कतै जाँदै थिए । उनी व्यक्तिगत काममा कतै जाँदा सरकारी सेवा सुविधामा पाएको सवारीसाधन प्रयोग गर्दैनथे । त्यस्तो वेलामा उनी सार्वजनिक सवारीसाधनकै प्रयोग गर्ने गर्थे ।

एकपटक आफ्नो व्यक्तिगत काममा उनी रेलयात्रा गर्दै थिए । सहयोगीले उनका लागि पहिलो श्रेणीको डब्बाको टिकट ल्याइदिएका थिए । तर, जब उनी आफ्नो टिकटअनुसारको डब्बामा पुगे, उनले आफ्नो सिटमा एकजना बिरामी सुतिरहेको देखे । उनलाई ती बिरामीलाई हटाएर आफू त्यहाँ बस्न ठीक लागेन । त्यसपछि उनले ती बिरामीसित उनको टिकट मागे र आफ्नो टिकट उनलाई दिए । अनि, ती बिरामीको टिकटअनुसारको तेस्रो श्रेणीमा गएर बसे । उनलाई निद्रा लागिरहेको हुनाले एउटा कम्बल ओढेर उनी सुते । एकैछिनमा उनी भुसुक्क निदाए ।