एक कर्मशील शब्दकर्मी

धर्म र संस्कृतिका तत्त्वहरूको अनुवाद हुनै सक्दैन भनेर सबैले स्वीकार गरेकै छन्। त्यसैले अचेल धर्मलाई ‘धर्मा’, वेदलाई ‘वेदा’, आयुर्वेदलाई ‘आयुर्वेदा’, योगलाई ‘योगा’ लेख्ने गरिन्छ।

२०३० को दशकमा हामी केही युवा कवि त्यस वेलाका समालोचकहरूलाई एकपक्षीय र पञ्चायती शासकका तबेलाका घोडाको संज्ञा दिन्थ्यौं। त्यसै सन्दर्भमा एक पटक नेपाली साहित्यमा पूर्वाग्रहरहित समालोचक छँदै छैनन् त भन्ने विमर्श हुँदा गोविन्द भट्ट र कृष्णप्रकाश श्रेष्ठ चाहिं धेरै हदसम्म सन्तुलित समालोचना गर्छन् भन्ने कुरा चल्यो। सौभाग्यवश, कालान्तरमा कवि मञ्जुल मार्फत भट्ट र मित्र प्रा. जङ्गब चौहान मार्फत कृष्णप्रकाश दाइलाई भेट्ने मौका पाएँ।