नेता असफल हुँदैमा संविधान फेरिँदैन

सडकले छोटो समयका लागि एक जीवन्त, हास्यपूर्ण दृश्य होस्ट गरेको थियो । केही चञ्चल केटाकेटीहरूले साइकल यात्रीलाई पछ्याए जसले जोशका साथ नारा लगाए, ‘राम ! राम !’ ठट्टामा, तिनीहरूले उहाँको देवतालाई जिस्क्याउँछन्, ‘कृष्ण ! कृष्ण !’ तिम्रा साइकलमा कृष्ण छन् !’ सवारले तुरुन्तै बाइकलाई सडकमा फालेर ‘राम ! राम !’ तपस्याका साथ आफ्नो सवारीलाई फिर्ता लिन, मानौं उसको एक्लो देवता श्रेष्ठ हुनुहुन्छ । जिस्काउने र तपस्याको यो रमाइलो चक्र जारी रह्यो । दर्शकहरूले यसलाई रमाइलो पाए जबसम्म उहाँ अन्त्यमा सवारी हुनुभयो । कतिपय व्यक्तिहरूले आफूलाई दुविधामा पार्नसक्छन्, जसको कारण सनातन धर्मको संविधान हो । वास्तवमा, राम वा कृष्ण एउटै देवता हुन्, अलिखित संविधानमा अरूभन्दा कम छैनन् ।

जुनसुकै नाम जप्नु पनि उत्तिकै परम हो । भक्त जोस्टका केटाकेटीहरूजस्तै साहसी र विश्वस्त थिए । यो घटना नेपालको संवैधानिक यात्रा रोलरकोस्टर सवारीसँग तुलना गर्न सकिन्छ । नेपालले विगत ६ दशकमा ६ वटा संविधानको शृंखलामा साइकल चलाएको छ । जमिन एउटै हो, जनता एउटै हो, तर संविधान भनेको साइकलजस्तै हो, एकपटक फ्याँकेपछि उठाउने । अहिले संविधानको सातौं संस्करण छ । पहिलेका ६ जनालाई महाभियोग लगाइयो र उल्टाइयो, किनकि कुनै पनि वास्तविकता थिएन । परिवर्तनका क्रममा, तिनीहरूमध्ये एक जोडीको रेक्टरस्केलमा भूकम्पीय अशान्ति थियो । लोकतन्त्रमा जनताको आक्रोश र विरोधले प्रायः मुलुकको कानुनलाई उल्ट्याइदिन्छ । संविधानको अन्त्य भनेको राष्ट्रको प्रगतिको परिकल्पना हो ।