‘ट्रस्ट द प्रोसेस’को प्रतिफल

लण्डन । एउटा डुङ्गाको सन्देश, प्रशिक्षण मैदानमा बालिएको आगो र एउटा एआई टिकटक गीतले आर्सनललाई २२ वर्षपछि पहिलो प्रिमियर लिग उपाधि दिलाउन मद्दत गरेका छन्।

यो सुन्दा अनौठो लाग्न सक्छ, तर यी प्रत्येक तत्त्वले मिकेल आर्टेटाले उत्तरी लन्डनमा भित्र्याएको यो बहुप्रतीक्षित सफलतामा आ-आफ्नै तरिकाले योगदान पुर्‍याएका छन्। म्यानचेस्टर सिटीले बर्नमाउथसँग १-१ को बराबरी खेलेपछि मंगलबार आर्सनल च्याम्पियन बनेको हो। तर उनीहरूले यो उपाधि कसरी जिते त ?

उतारचढाव, आगो र विश्वास

आर्टेटालाई आगोप्रति विशेष लगाव छ। गत महिना खराब लयका कारण उपाधि होड नै सङ्कटमा पर्दा उनले खेलाडीहरूलाई आफ्ना नकारात्मक विचारहरू क्लबको प्रशिक्षण मैदानमा बालिएको आगोमा फाल्न लगाएका थिए।

दीर्घकालीन रूपमा हेर्दा, आर्टेटाले खेलाडी, कर्मचारी र उनीहरूका परिवारका लागि क्लबको लन्डन कोल्नी मुख्यालयमा बारबिक्यु आयोजना गर्ने गरेका छन्, जसले उनी आपसी सम्बन्धलाई कति महत्त्व दिन्छन् भन्ने देखाउँछ। र, त्यो आगो अझै बलिरहेको छ।

उपाधि जितिसकेको आर्सनलले अब मे ३० मा पेरिस सेन्ट-जर्मेन (पीएसजी) विरुद्ध खेल्दा च्याम्पियन्स लिगको उपाधिमा नजर लगाउनेछ। बुडापेस्टमा हुने उक्त फाइनल जितेमा यो टोली क्लबको इतिहासकै सर्वोत्कृष्ट टोली बन्न सक्नेछ।

यो कुनै एउटा सर्वजित सिजनको मात्र कथा होइन, बरु छ वर्ष लामो सावधानीपूर्वक तयार पारिएको परियोजनाको प्रतिफल हो। जुन २०२० मा आर्टेटाले भनेका थिए, ‘प्रक्रियामा विश्वास गर्नुहोस् ।’ समयसँगै उनी सही साबित भएका छन्।

आर्टेटा एउटा त्यस्तो शक्ति हुन् जसले टोलीलाई युरोपेली फुटबलकै सबैभन्दा उत्कृष्टमध्ये एक बनाएका छन्। उनी र स्पोर्टिङ डाइरेक्टर एन्ड्रिया बेर्टा यस सिजनको सफलताका लागि प्रशंसाका हकदार छन्। तर वास्तवमा यो सफलता धेरै वर्षको मेहनतमा निर्माण भएको हो।

पूर्व स्पोर्टिङ डाइरेक्टर एडु र उनको टोलीले क्लबको स्वरूप नै परिवर्तन गरिदिएका थिए। यस सिजन प्रिमियर लिगमा सर्वाधिक उपस्थित हुने शीर्ष १५ खेलाडीमध्ये १० जना एडुकै समयमा अनुबन्ध भएका थिए। प्रमुख कार्यकारी रिचर्ड गार्लिक र क्लबका सह-अध्यक्ष जोस क्रोन्केको भूमिका पनि महत्त्वपूर्ण रह्यो। क्रोन्के यस सिजन प्रशिक्षण मैदानमा नियमित रूपमा उपस्थित हुन्थे।

जनवरीमा म्यानचेस्टर युनाइटेडसँगको हारपछि क्रोन्के फेरि लन्डन आएका थिए। त्यही बेला आर्टेटाले समर्थकहरूलाई आफ्नो टोलीसँग ‘डुङ्गामा चढ्न’ भावुक अपिल गरेका थिए।

यसमा क्लबको एकेडेमी कर्मचारीहरूको पनि ठुलो भूमिका छ। बुकायो साका, माइल्स लुइस-स्केली, इथान न्वानेरी र म्याक्स डाउमन जस्ता पहिलो रोजाइका खेलाडीहरू युवा प्रणालीकै उत्पादन हुन्।

आर्सनलको सिजन चुनौतीरहित भने थिएन। सिटीसँग काराबाओ कपको फाइनल हार्दा आर्टेटाले गोलकिपर केपा अरिजाबालागालाई खेलाउने भावनात्मक निर्णय गरेका थिए, जसको गल्तीले उपाधि गुम्न पुग्यो। तर लिगमा सिटीसँग फेरि पराजित भएपछि टोली झन् बलियो भएर उदायो।

आर्टेटाले सधैँ नवीन तरिकाहरू अपनाउँदै आएका छन्। सम्पूर्ण टोलीका सदस्यहरूको नाम समावेश भएको एउटा एआई गीत यस सिजनको ‘एन्थम’ नै बन्यो, जसलाई खेलाडीहरूले निकै रुचाए। गीतमा आर्टेटाको मनपर्ने भनाइ ‘मेक इट ह्यापन’ पनि समावेश थियो। उपाधि जिताएर उनले त्यो यथार्थमा परिणत गरिदिएका छन्।

आर्टेटा, तीव्रता र विरासत निर्माण

आर्टेटाको लक्ष्य निरन्तर सफलताको विरासत बनाउनु हो। एकपटक जित्नु प्रभावशाली हो, तर यसलाई दोहोर्‍याउनु भनेको साँच्चै महान् टोलीको निशानी हो।

अर्को सिजनको अन्त्यमा सम्झौता सकिन लागेका आर्टेटालाई नयाँ सम्झौता गराउनु सबै पक्षको प्राथमिकता हो। नयाँ सम्झौतासँगै उनको पारिश्रमिक प्रति सिजन आधारभूत १० मिलियन पाउन्ड र च्याम्पियन्स लिग छनोटबापत थप ५ मिलियन पाउन्ड पुग्ने अपेक्षा छ। साउदी अरेबिया जाने हल्ला चलेका स्पोर्टिङ डाइरेक्टर बेर्टाको सम्झौता नवीकरणबारे पनि आन्तरिक छलफल भइरहेको छ।

आर्सनल अब आर्टेटाको स्वरूपमा ढलिसकेको छ। सेप्टेम्बर २०२० मा उनको पद हेड कोच बाट म्यानेजर मा परिणत भएको थियो। क्रोन्के, गार्लिक, जेम्स किंग, बेर्टा र आर्टेटा सम्मिलित पाँच सदस्यीय समूहले क्लबको फुटबल दिशा तय गर्दछ।

गत वर्ष सहायक प्रशिक्षकका रूपमा जोडिएका ग्याब्रियल हेन्जले हरेक खेलअघि डिफेन्डरहरूका लागि प्रेरणादायी ‘हडल’ सुरु गराएर ठुलो प्रभाव पारेका छन्। आर्टेटाले अधिकार प्रत्यायोजन गर्न पनि सिकेका छन्, जसले गर्दा खेलाडीहरू एउटै स्वर सुनेर थाक्दैनन्।

अब क्लबको ध्यान अर्को सिजनमा छ। आर्सनल मिडफिल्डर, लेफ्ट-विङ्गर र स्ट्राइकर अनुबन्ध गर्न चाहन्छ।

तर गत वर्षको २५० मिलियन पाउन्डको खर्चपछि अब खेलाडी बेच्ने कुरामा बढी ध्यान दिइनेछ। जाकुब किविओरलाई १४.७ मिलियन पाउन्डमा पोर्टोलाई बेच्ने सहमति भइसकेको छ। क्रिश्चियन नोरगार्डले क्लब छाड्न पाउनेछन् भने बेन ह्वाइट, ग्याब्रियल मार्टिनेली, ग्याब्रियल जेसस र फाबियो भिएराका लागि आउने प्रस्तावहरू सुन्न क्लब तयार छ।

क्लबले आफ्नो वासलातमा ‘शुद्ध नाफा’ देखाउन एकेडेमीकै खेलाडी जस्तै मार्सेमा लोनमा रहेका न्वानेरी वा लुइस-स्केली बेच्नेबारे पनि विचार गरिरहेको छ। डेक्लान राइस, जुरियन टिम्बरलगायतको तलब वृद्धि र खेलाडीको बोनसले गर्दा खर्च व्यवस्थापन गर्न क्लबलाई सहज भने छैन।

सिजनको तयारी कहिले सुरु भयो ?

यो विशेष सिजनको जग नोभेम्बर २०२४ मा अमेरिकामा क्रोन्केसँगको भेटमा खडा भएको थियो। नोभेम्बरमै एडुले क्लब छाडेपछि मार्च २०२५ मा बेर्टालाई स्पोर्टिङ डाइरेक्टर नियुक्त गरियो। एडुको लक्ष्य युवा खेलाडी अनुबन्ध गर्नु थियो भने बेर्टाको कार्यादेश प्रस्ट थियो- जित्ने।

स्ट्राइकरको खोजी

लगातार तीन पटक दोस्रो स्थानमा रहेपछि आर्सनललाई गोलकर्ताको आवश्यकता थियो। बेन्जामिन सेस्को (जो म्यानचेस्टर युनाइटेड गए) भन्दा क्लबले ६४ मिलियन पाउन्डमा भिक्टर ग्योकेरेसलाई अनुबन्ध गर्‍यो। उनलाई ‘अहिल्यै जित्ने’ खेलाडीको रूपमा हेरियो। आर्टेटाले उनको अनुबन्धका लागि बल्लतल्ल सहमति जनाएका थिए। सुरुवातमा सङ्घर्ष गरे पनि ग्योकेरेसले सबै प्रतियोगितामा गरी २१ गोल गरिसकेका छन्।

सिजनका कथाहरू

ग्याब्रियल र सालिबाको रक्षात्मक प्रदर्शन यस उपाधिको ठुलो हिस्सा हो। तर, यस सिजनको अर्को ठुलो कथा १५ वर्षीय म्याक्स डाउमनको उदय हो।

धेरै एजेन्ट र स्काउटहरूले उनलाई आफूले देखेको उत्कृष्ट एकेडेमी खेलाडी भनेका छन्। आर्टेटाले समेत उनको प्रतिभालाई अर्जेन्टिनाका महान् खेलाडी लियोनल मेस्सीसँग तुलना गरेका छन्। डाउमन क्लबका लागि खेल्ने सबैभन्दा कान्छो, च्याम्पियन्स लिग खेल्ने सबैभन्दा कान्छो र प्रिमियर लिगमा गोल गर्ने सबैभन्दा कान्छो खेलाडी बने।

डेक्लान राइसले प्रमुख खेलाडीहरूको चोटका कारण यस सिजन सबैभन्दा बढी मिनेट खेलेका छन्। राइस, गोलकिपर डेभिड राया र ग्याब्रियल यस सिजन निस्सन्देह महत्त्वपूर्ण साबित भएका छन्। तर यो उपाधि एउटा सामूहिक प्रयास र लामो समयदेखिको परियोजनाको प्रतिफल हो, जुन अन्ततः सफल भएको छ। अब के हुन्छ, त्यो भने हेर्न बाँकी नै छ।