रेलमा घाटाको व्यापार

नागरिकका आधारभूत आवश्यकतामा सरकारले व्यापारभन्दा सेवा गर्ने नीति राख्नुपर्छ। जनताको आवश्यकताकै वस्तु तथा सेवाको व्यापारबाट नाफा कमाउनु कल्याणकारी राज्यको धर्म हुन सक्दैन। उदार पुँजीवादी मुलुकमा समेत सार्वजनिक यातायातलाई नागरिकको आधारभूत आवश्यकता माने रै राज्यले सेवा दिइरहेको हुन्छ।

विकसित देशमा सहरमा नगर बस र रेलहरू चल्छन्, तर ती राज्यको लगानीका हुन्छ। छिमेकी भारतमै पनि रेल सेवामा मात्रै होइन, सहर–सहरमा सार्वजनिक बस सेवामा सरकारी लगानी छ। हाम्रो देशको एउटामात्रै रेल सेवा जुन जनकपुरबाट भारतसम्म पुग्छ, त्यो सरकारी लगानीकै हो। नागरिकको सेवाका खातिर रेल सञ्चालन हुनु त सुखदै हो, तर सुरु भएको धेरै समय नबित्दै यसले पनि नेपाल सरकार मातहतका संस्थाको उही नियति व्यहोरेको छ– घाटैघाटा।