द्रव्य पिपासुको पासोमा मुलुक !

रोगले संक्रमित ग-यो भने व्यक्तिको जीवनै संकटपूर्ण बन्छ । समयमै उचित औषधि उपचार नगरे ज्यानै जानसक्छ । तथापि, रोग संक्रमणको असर भने अधिकांश त सम्बन्धित व्यक्तिमै सीमित रहन्छ । नजिकको उठबस बेगर सजिलैसँग अरूमा फैलन सक्दैन । यसैगरी, चौपाय र नवस्पतिमा रोग संक्रमण भए र उपचार नगरे क्रमशः सजीवनता नै लोप हुन सक्छ । तर, द्रव्य पिपासु राजनीतिज्ञद्वारा मुलुक संक्रमित भए मुलुक र मुलुकवासीकै जीवनस्तर कष्टकर बन्छ । यसैले संक्रमणको प्रकृति र असर भने देश र देशवासी, चौपाय र वनस्पतिको नितान्त भिन्न हुन्छ । चौपाय र वनस्पतिमा हुने अधिकांश संक्रमण रोगकै सूक्ष्म जीवाणु वा ब्याक्टेरियाद्वारा हुन्छ भने देश र देशवासीमा फैलने राजनीतिक संक्रमण जनविश्वास प्राप्त गरेकै द्रव्य पिपासु व्यक्तिबाटै हुन्छ । द्रव्य पिपासुद्वारा फैलने संक्रमणको प्रभाव पनि मुलुकको सम्पूर्ण भैगोलिक क्षेत्रदेखि सर्वसाधारण नागरिकसम्म बृहत्तर क्षेत्रमा फैलन्छ । यो देश र देशवासीलाई संक्रमित पार्ने राजनीतिक भाइरस हो ।

द्रव्य पिपासु त्यस्तो व्यक्ति हो, जसका लागि धन सम्पत्तिभन्दा ठूलो कुरो अरू हुँदैन । ऊ सधैं नगद आर्जनकै लागि लुब्ध रहन्छ । जसरी भए पनि कमाउनकै लागि आशक्त र लालची बनिरहन्छ । आर्जन नै उसको मुख्य उद्देश्य हुन्छ । आर्जनका लागि जस्तोसुकै घृणित कार्य गर्न पनि पछि पर्दैन । न त आफन्त, साथीसंगति र सामाजिक प्रतिष्ठाले नै उसलाई छेक्छ । नेपालमा करिब एक दशक पहिलेबाटै आएको द्रव्य पिपासुको संक्रमणले मुलुकको सबै क्षेत्रलाई अहिले प्रभावित बनाएको छ । संक्रमणको असर नपुगेको न त राज्य संयन्त्र नै छ, न त समाज र नागरिक नै । संक्रमणको अहिलेको यही अवस्थाले नेपाल राज्य त छ तर त्यहाँ राज्य प्रशासन छैन । लोकतन्त्र छ तर लोकतान्त्रिक व्यवहार छैन । जनप्रतिनिधि नेता पनि छन् तर व्यवहारका जननेता छैनन् । जनप्रतिनिधिकै सत्ता छ तर ‘जनसत्ता छैन’ भन्ने आभास दिलाइरहेको छ ।