आफू भलो त जगत भलो

कुनै एक गाउँमा एउटा कुटी थियो । कुटीमा आफ्ना शिष्यसहित एक महात्मा बस्ने गर्थे । एक दिन बिहानको समयमा महात्मा कुटीको बाहिर बसिरहेका थिए ।