पठन संस्कृति बढाउन किन कन्जुस्याई ?

बाँदर धपाउने हेरालुलाई बजेट छुट्याउने स्थानिय सरकारले पुस्तकालय स्थापनाका लागि पहल गरेको समाचार सुनिएको छैन । पुस्तकालय दिवस वा पुस्तकसंग सम्बन्धित अन्य कतिपय पर्व र काठमाडौं र मोफसलमा हुने पुस्तक प्रदर्शनीका अवसरमा निश्चित मिनेटका लागि पुस्तक र पठन संस्कृतिका ’boutमा चर्चा गरिएपनि पठन संस्कृति बढाउने विषयमा गहन छलफल हुँदैन । सूचना प्रविधीको प्रचुर विकास हुँदै गरेको अहिलेको अवस्थामा पठन संस्कृतिको विकास किन भएन भनेर खोजी पनि गरिएको छैन । समाजको समुचित विकास गर्ने हो भने अब पुस्तक र पठन संस्कृतिका ’boutमा औपचारि छलफल मात्रै गरेर हुँदैन । केन्द्रदेखी स्थानिय तहसम्मै पठन संस्कृतिका विषयमा क्रमबद्ध छलफल गर्नु सुरु गर्नु पर्छ । ताकि आम सर्वसाधारणले बुझुन् ‘पुस्तक विनाको संसार उज्यालो हुँदैन ।’

सिमित ब्यक्तिले स्वच्छाले पुस्तक अध्ययनलाई निरन्तरता दिए पनि हाम्रो समाजमा आम रुपमा दिनको केही घन्टा अध्ययनमा बिताउनु पर्छ भन्ने चेत खुलेको छैन । सामान्य घर बनाउदा हजारौं रुपैया खर्च गरेर पूजा कोठा बनाउनेहरुमा ‘सानै भएपनि घरमा एउटा लाइब्रेरी पनि चाहिन्छ’ भन्ने सोचको विकास भएको भए शहरमा सौचालय अभाव भएको बहस चलिरहँदा पुस्तकालय पनि चाहिन्छ भन्ने कुरा हुन्थ्यो होला । कोही कसैले नियमित बढ्यो भने ‘यो त किताबको किरो’ भनेर साथी सर्कलबाटै खिसिट्युरी गर्ने प्रचलन यद्यपि कायमै छ । यी र यस्तै कारण हामी अहिले पनि घर बनाउदा पुस्तकालय भन्दा बढी महत्व मन्दिर, बाथरुम र मदिरा सजाउने ¥याकलाई दिने गर्छौं ।