सहकारीको खिल

सहकारीहरूको नियमन नेपालमा निकै फितलो र कमजोर थियो। नियत सफा भएका होऊन्, या नहोऊन् कुनै न कुनै दिन डुब्छन् भन्ने अड्कल अर्थशास्त्रको ज्ञाता नहुनेले पनि गर्न सक्थ्यो।

एक एक सुका बचत गरेर सहकारीमा बचत गरेका बचतकर्ताको अहिले चिल्लीबिल्ली छ। देशभर २९ हजार सहकारी छन्, तीमध्ये ७५ प्रतिशतको हालत बौरिन नसक्ने भएको देखिन्छ। बचत फिर्ता गर्नै नसक्ने हालतमा छन्। एक दिन न एक दिन सबैजसो सहकारी यसरी धराशायी हुने नै थिए भन्ने पहिल्यै अनुमान गर्न सकिन्थ्यो। कि सहकारीहरूको नियमन नेपालमा निकै फितलो र कमजोर थियो। नियत सफा भएका होऊन्, या नहोऊन् कुनै न कुनै दिन डुब्छन् भन्ने अड्कल अर्थशास्त्रको ज्ञाता नहुनेले पनि गर्न सक्थ्यो। तर सरकार भने आँखामा पट्टी बाँधेर बस्यो, कानमा तेल हालेर सुत्यो। परिणाम देशको अर्थतन्त्रले र सोझासादा नागरिकले भोग्नु परेको छ। सामान्य घरव्यवहार चलाउन वा इलम उद्यम गर्न, शिक्षादीक्षाका लागि त सहकारीको बचत फिर्ता पाएका छैनन्, उपचार गर्ने खर्च चलाउन पनि बचत फिर्ता नपाएर मृत्युवरण गर्न बाध्य पार्ने सहकारी कति छन् कति।