पत्रकार पत्रु भए कि सरकार सन्कियो !?

बिहान खाए बेलुका के खाउँ, बेलुका खाए बिहान के खाउँ भन्ने चिन्तामा रहेको भुइँमान्छेलाई कहिलेकाहीँ देश दुनियाँको सुर्ताले पनि पिरोल्छ । सरकारले के गर्दैछ भन्ने चासो पनि राख्नुपर्ने, पत्रकारले के लेखे र के भने भनेर आँखा कान पनि ठाडो पार्नुपर्ने ! किनकि सरकार र पत्रकार दुवैथरी भुइँमान्छेकै लागि काम गर्छाैँ भनेर गफ दिन्छन् । त्यसैले आफ्ना लागि केही गरिहाले कि भनेर भुइँमान्छेलाई सकसक लाग्छ । कहिले सरकारको बाटो हेर्छ, कहिले पत्रकारको । धेरैपटक सरकारले दिनै नसक्ने कुरा दिन्छु भनेर ढाँट्छ, पत्रकारले हुँदै नभएको कुरा भयो भनेर ढाँट्छ । तै पनि दुवैको विश्वास चाहिँ लागिरहन्छ ।

पत्यार लाग्ने, नलाग्ने थरीथरीका कुरा लेखिरहने एकथरी पत्रकारले केही दिनअघि लेखे : गन्नेमान्ने नेताका छोराले काठमाण्डौमा भव्य होटल किने । आफूलाई चोकको होटलबाहिर उभिएर चटपट किनेर खान पनि गाह्रो छ, नेताका छोराले होटल नै किने । जोसँग पैसा हुन्छ, उसैले किन्ने हो । पैसा हुने भनेकै नेता, उनका छोराछोरी, परिवार, आफन्तहरूसँग हो । आफूजस्तै अर्को कुनै भुइँमान्छेले किन्यो भन्ने खबर आएको भए अचम्म मान्नुपर्थ्याे, अब नेताका छोराले होटल किनेको के अचम्म भयो र ? तर अचम्म मान्नुपर्ने गरी अर्को पत्रकार युट्युबमा चिच्यायो : फलाना नेताको छोराले होटल किन्यो । देखेजानेकै पत्रकार चिच्याएपछि कान ठाडो बनाउनै पर्‍याे । हो नि करोडौं मूल्य पर्ने होटल किन्ने पैसा कहाँबाट आयो ? पत्रकारले चिच्याउन त चिच्याए, तर होटल किनेको भन्ने प्रमाण खुलाएनन् । होटलले विज्ञप्ति निकालेर हैन भनेको सुनिन्छ तर पत्रकारले होटलले यसो भन्यो चाहिँ भन्दैनन् । न होटल किनेको भनिएका नेता र उनका परिवारको कुरा यस्तो छ नै भन्छन् । एकोहोरो यस्तो कुरो आयो मात्रै भन्छन् । भुइँमान्छेलाई पनि थाहा छ, पत्रकारितामा दुवै पक्षको कुरा समेट्नुपर्छ । सत्य, तथ्य, सन्तुलन र विश्वसनीयतामा लेख्ने र भन्ने भएकाले पत्रकारलाई राज्यको चौथो अङ्ग भनिन्छ । अरे र होरे को कुरा पत्रकारले गर्दैनन् । तर हिजोआजका धेरै पत्रकार अरे र होरे मात्रै भनेर चिच्याउँछन् । एकपक्षको मात्रै कुरा उराल्छन् । व्यापारीले सडकमा कमसल र नक्कली सामान बेच्न राखेझैँ बाहिर बोक्रो भित्र खोक्रो शैलीको समाचार लेख्छन्, सुनाउँछन्, देखाउँछन् । नेताको छोराले होटल किनेको समाचार पनि यही शैलीको देखियो– शीर्षक र प्रस्तुति के के न भएजस्तो, भित्रको गुदी कुरा चाहिँ केही न केहीको खोक्रो !