नेता नै अपराधीको पृष्ठपोषक !

लोकतन्त्र र कानुन एकअर्काका पूरक हुन् । कानुनी राज लोकतन्त्रको मुख्य विशेषता हो । मानवीय व्यवहारलाई कानुनले व्यवस्थित नगराइए लोकतन्त्रको कुनै अर्थ हुँदैन । व्यवस्थित रूपले राज्य सञ्चालन गर्न समाजमा अनुशासन कायम राख्न कानुन अपरिहार्य हुन्छ । लोकतान्त्रिक कानुन पनि सामाजिक परम्परा, संस्कार, पद्धति, रीतिरिवाज र जनचाहनामा आधारित भए टिकाउ बन्छ । गैरकानुनी कार्य गर्नेलाई कानुनमुताबिककै दण्ड सजाय दिलाउन राज्य सक्रिय बने मुलुकमा अपराधी गतिविधि देखिँदैन । तर, त्यसका लागि राज्यले नै कानुन सबैका लागि समानुपातिक ढंगले लागू गराएको हुनुपर्छ ।

मुलुकलाई गतिशील गराउने र मुलुक र मुलुकवासीको हित र कल्याण गर्ने दायित्व सत्ता सञ्चालकको हो । यही उद्देश्य पूरा गर्ने गराउने क्रममा राज्यसत्ता वा सरकारले आमनागरिकहरूकै संरक्षक भएको व्यवहार प्रदर्शित गर्नुपर्छ । यस क्रममा हुने नागरिकका हरेक गतिविधिको अनुगमन राज्यले गर्नुपर्छ । सत्ता सञ्चालकको कार्यशैली र व्यवहार अनुकरणीय भए मुलुकमा समस्या निम्तिँदैन । तर, मुलुक अहिले गैरलोकतान्त्रिक प्रक्रियाबाट सञ्चालित हुँदै आएकाले समस्याग्रस्त बन्दै छ । सत्ता सञ्चालकको विभेदित व्यवहार, स्वार्थी एवं संकुचित मानसिकता र स्वेच्छाचारी गैरकानुनी कार्यले लोकतन्त्रकै उपहास गरेको छ । यसको परिणाम १६ वर्ष बितिसक्दा पनि जनताले लोकतन्त्रको व्यावहारिक अनुभूति गर्न पाएका छैनन् ।